6CA41870-E436-42A4-8AEF-DF8953698BFA

Bloggen. Het is iets dat ik doe wanneer ik me goed voel. Wanneer ik tijd en inspiratie heb. Dat laatste is meestal geen probleem. Ik bruis van de ideeen. Meer dan ik eigenlijk kan verwerken. En dat is soms jammer. Ik moet mezelf remmen. Constant.

Want waarom was ik ook alweer ooit begonnen met deze blog? Om mijn hoofd leeg te maken, jullie mee te laten kijken in mijn leven met hersenletsel en mijn zoektocht naar een nieuwe balans in beeld te brengen.

En hoe mooi is het dat zoveel mensen deze blogs lezen, waarderen en er zelfs iets aan hebben. Onwijs mooi!

Zoals jullie misschien weten, beheer ik een facebook groep van moeders met hersenletsel en jonge kinderen. Hier wordt zoveel gedeeld, lief en leed. In besloten kring. Er zit ook veel kennis en ervaring binnen de groep. Nu heb ik samen met een aantal mede moeders met hersenletsel het plan opgevat om hier iets mee te doen. Om andere lotgenoten te helpen. Een club van moeders met hersenletsel online. Met adviezen en ervaringsverhalen gesplitst naar categorie . Van opvoeding naar werk/uitkering en praktische hulp. Een super motiverend ding om mee bezig te gaan. Maar het slurpt ook tijd en energie. In mijn enthousiasme ga ik continu over mijn grenzen.

Dat moet dus anders!

Wat ga ik doen?

De komende tijd nadenken over deze blog en de eventueel nieuwe site.

– voor wie zijn beide sites bedoeld

– wat komt op welke blog /site

– rol en toegevoegde waarde social media

– hoe verdeel ik mijn energie / is het idee haalbaar en dus uitvoerbaar?

Big decisions. Dus daar ga ik even rustig de tijd voor nemen. Mijn hoofd wil veel, kan niet alles in zelfde tempo en hoeveelheid als vroeger, dus vertragen is de enige optie.

December is een mooie maand voor bezinning wat mij betreft. Wat is belangrijk, wat wil ik doen met mijn ‘kostbare’ tijd en voor en met wie!

Als ik het antwoord hierop weet, zijn jullie de eersten die het horen! 😉