Dit is voor alle mensen die denken dat moe zijn voor iedereen hetzelfde betekent. Dat moe zijn voor mensen met hersenletsel, overgaat door slaap. Dat ‘we’ toch maar gewoon even moeten doorbijten als we moe zijn. Iedereen is wel eens moe, toch?

En dit is ook voor die mensen die 0% begrip tonen voor mensen met hersenletsel. Die denken het wel te weten, te snappen wat hersenletsel betekent, maar in werkelijkheid er geen bal van snappen.

WE DOEN ECHT ONS BEST!!!

Moeheid bij hersenletsel wordt ook wel neurofatigue genoemd. Bij mensen met hersenletsel is vermoeidheid vele malen érger dan bij gewone mensen. De mentale energie is al na korte tijd op. Moe ben je van vermoeidheid of na intensieve inspanning, maar neurofatigue of hersenmoe kan ineens ontstaan en daarbij helpt slapen niet altijd. Er worden méér hersendelen gebruikt om de omweg te maken langs het getroffen afgestorven hersengebied om toch tot een mentale activiteit te komen. Dit heet brainfog.

Ondanks voldoende rust na inspanning kan het zijn dat de accu gewoon onvoldoende oplaadt. Dit is niet uit te leggen aan anderen want ze zien je het ene moment goed, het andere moment niet.

Ter invoeling: het is te vergelijken met een gezond iemand die niet alleen moet multitask-en in vijftien taken, maar daarbij ook moet autorijden in dikke mist met 180 km per uur en tegelijkertijd een muziekstuk moet analyseren waar de halve noten en valse noten zitten.

Dat is onmogelijk…als daarbij de kinderen op de achterbank een vraag stellen over het jaartal dat Karel de Grote stierf…kan je misschien iets invoelen van de herseninspanning dat nodig is, plus het opspelen van irritatie, moeheid én overvraagd zijn, én onvermogen bij elkaar.

Zo voelt dat dus: ‘moe’ zijn als je hersenletsel hebt.

En nee, we zijn niet zielig, je hoeft echt geen medelijden met ons te hebben. Maar is het echt teveel gevraagd om een beetje begrip voor ons en onze situatie te hebben? En ons geen schuldgevoel aan te praten of zelfs boos te worden als we noodgedwongen (last minute) iets afzeggen. Dat doen we niet voor de lol, maar heet OVERLEVEN.

Heb jij wel eens met onbegrip te maken in je omgeving? Hoe ga jij daarmee om?