Het valt me steeds vaker op hoeveel er wel niet gehamerd wordt op alles wat we zouden moeten.

We moeten gezond eten (uiteraard) maar daarbij vliegt de een na de andere hype je om de oren. Van superfoods naar koolhydraatarm eten, ketogeen of veganistisch. En allemaal pretenderen ze het gezondste te zijn voor je.

We moeten sporten met een personal trainer, elke dag wandelen en paar keer per week door de sportschool jumpen.

We moeten denken aan ons brein en onze ontspanning. Dus hup allemaal naar yoga, mindfulnes oefeningen doen en vergeet vooral niet dagelijks te mediteren.

Tot slot laten al die perfecte mensen op social media ook nog even zien hoe ons sociale leven eruit moet zien. En hoe we dit combineren met een drukke baan of moeder zijn en ook nog een leuke relatie.

…moeten, moeten, moeten…

WAKE UP!

Je moet helemaal niets! Ja, eten en vooral drinken ja. En vooruit, wat slaap erbij kan ook handig zijn. Maar verder??

Ik ben er echt van overtuigd dat het vele moeten, wat je jezelf oplegt of je omgeving, een grote bron is voor de vele gevallen van burn out. Niet alleen onder mensen met hersenletsel, maar in het algemeen. Nooit eerder kende ik zoveel mensen dichtbij mij, die met een burnout kampen. En allemaal jonge vrouwen, jonge moeders. Dat is toch ongelooflijk?!

Hoe kan dit vraag ik me dan af? En dan kom ik al snel uit bij ‘moeten’. Ik ben zelf lichtelijk allergisch voor het woord en het bezorgt ook mij stress als ik me erdoor laat leiden. Hoe ik dat voorkom?

In een eerdere blog schreef ik hier ook over in de serie ‘Rust in je hoofd’: Moeten bestaat niet.

Zo probeer ik ‘moeten’ te vermijden!

  • De tijd te nemen voor dingen, niet op het laatste moment iets doen. Zoals koffer pakken bijvoorbeeld. Zo zit er minder moeten aan vast. Kan immers ook dag later die koffer doen.
  • Mijn dagen niet vol te plannen, maar meer go with the flow. Doen wat goed voelt op dat moment.
  • Bij algeheel gevoel van teveel moeten, gas terug nemen en vooral even ontspanningsactiviteiten inplannen.
  • Afspraken liever last minute maken dan weken, zo niet maanden vantevoren. Omdat ik nooit weet hoe ik me dan voel. En altijd ook onder soort voorbehoud.
  • Vooral scherp op mijn mindset blijven: WAAROM moet dat, Moet dat NU, moet IK dat doen? En wat gebeurt er als ik het NIET doe?

Deze dingen helpen mij steeds meer om moeten uit mijn vocabulair te halen en om te zetten naar ik zou graag willen. Geeft toch een heel ander gevoel, niet waar?

Moet jij ook zoveel van jezelf? Ervaar jij veel druk van buitenaf? Hoe ga je daarmee om?