De tijd vliegt echt voorbij. Het lijkt of ik het steeds vaker zeg en ook zo voel. Is dat omdat ik het drukker heb dan vroeger? Nee, natuurlijk niet. Het is gewoon een gevoel, ook als je kijkt naar hoe snel je kind groter aan het worden is. Isa is bijna 8 en echt geen klein meisje meer. Een pre tienermeisje noemen ze het ook wel denk ik….hahaha.

In mei hadden we gelukkig weer wat mooie dagen, niet zo extreem weer als vorig jaar. Maar wel goed genoeg om de sportdag van school buiten te hebben. Ik heb dit jaar geholpen en dat was super leuk. Boksen vond Isa het leukste, misschien later als ze nog groter is. Nu wel even genoeg sporten denk ik. Ons Efteling avontuur was ook gedeeltelijk in mei, maar daar heb ik al een aparte blog over gemaakt natuurlijk. Verder kon Isa ook voor het eerst buiten paardrijden en ook helemaal alleen, zonder logeerlijn (zo heet dat geloof ik, correct me if I’m wrong). Ook dan kijk ik naar haar en zie ik hoe groot ze wordt…

Moederdag was weer een waar festijn. Met zelfgemaakte knutsels, een geweldig ontbijt op bed en ook nog leuke cadeautjes. Wandelen weer op aan het pakken, nu het weer het toelaat. En tot slot heeft Isa weer oorbelletjes laten prikken. Poging 2. En nu niet de oorbellen te vroeg eruit halen he mama….

Hoe was jou meimaand? al een beetje het lentegevoel te pakken?