Gastblog Ilse: Burn out of depressie na hersenletsel

” Het komt geregeld voor: een depressie of burn-out na hersenletsel. En toch hoor ik er weinig over. Schaamte? Wellicht. En dat is jammer, want juist over een onderwerp als dit zou wat mij betreft véél openheid mogen zijn.

Martine Bijl leed na het oplopen van NAH ook aan een forse depressie. Deze presentatrice van ‘Heel Holland bakt’, kreeg een aantal jaar voor haar overlijden een hersenbloeding en daarna dus een depressie. Toeval? Ik denk het niet.

Als de eisen die aan je gesteld worden (de draaglast) te groot zijn voor jouw draagkracht, ontstaan er problemen. En laat dát nou net een uitdaging zijn na hersenletsel.

Wat is het verschil tussen een burn-out en depressie?

Op de website van Hersenz staat een goede uitleg over burn-out en depressie na hersenletsel.

Onderstaande vind ik heel treffend:

“Er is een verschil tussen burn-out en een depressie: Iemand die opgebrand is wíl wel maar kan niet door een gebrek aan energie. Bij iemand die depressief is ontbreekt ook de wil. Veel mensen met hersenletsel hebben een beperkte belastbaarheid en belanden daardoor vaker in een burn-out. Die kan uiteindelijk overgaan in een depressie.”

Mijn burn-out

Zelf kreeg ik 2 jaar na mijn hersenletsel een burn-out. Achteraf helemaal niet gek. Ik had 2 jaar op standje overleven gestaan en was alleen maar bezig geweest de oude Ilse te worden. Dat heeft me zó veel energie gekost dat een burn-out het gevolg was.

En dan kom je in de reguliere gezondheidszorg terecht. Bij een huisarts die weinig kaas gegeten heeft van de gevolgen van hersenletsel. Ik had het geluk dat hij enorm open stond voor mijn verhaal. Hij wilde me aan de anti-depressiva zetten. En hoewel dat voor veel mensen een uitstekende (tijdelijke) oplossing is, voelde dat voor mij compleet verkeerd. Dat mijn burn-out te maken had met mijn hersenletsel stond voor mij als een paal boven water. Alleen op wat voor manier en hoe dan verder was een lastiger vraagstuk. Waarop ook mijn huisarts geen antwoord had. Want hoewel veel mensen leven met hersenletsel, is de juiste hulp bij bepaalde problemen als gevolg hiervan moeilijk te vinden.

Met heel veel toeval ben ik zelf op het pad gekomen van Intensieve Neurorevalidatie (INR) bij Reade in Amsterdam. 3 jaar na mijn infarct kreeg ik dáár eindelijk inzicht in de gevolgen van het herseninfarct. En vooral: hoe te leren leven met mijn nieuwe ik. Achteraf tijdens dat programma ook mijn hersenletsel kunnen accepteren. Wat mij heel veel rust en ademruimte heeft gegeven.

Nu met een jong gezin ligt een burn-out hier nog steeds op de loer. Vooral als zaken anders lopen als gepland, is dat lastig. Denk aan een ziek kind na een druk weekend (en ik dus zelf bij had willen tanken tijdens schooltijd). Of alles wat extra geregeld moet worden tijdens de kerstperiode of einde schooljaar. De verjaardagen van de kinderen….. het kost allemaal veel energie en als je batterij steeds minder ver opgeladen wordt, dan kan dat leiden tot een burn-out.

Loop je ook vast? Of heb je het gevoel dat het je te veel wordt? 

Tegenwoordig hoor ik al meer initiatieven voorbij komen voor als je vast loopt na hersenletsel. Denk aan Hersenz met hun verschillende modules. Maar vaak kun je ook bij een revalidatiekliniek prima terecht. Zo lang de zorgverlener maar goed bekend is met de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel en alles wat daaruit voort kan komen.

En uiteraard is voorkomen beter dan genezen. Ontspanning is daarbij cruciaal.

Wat is jouw ultieme ontspantip?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s