Geplaatst in Leven met NAH, Moeder zijn met hersenletsel, Persoonlijk

Batterij opladen: hoe doe ik dat?

Op deze nationale dag van de batterij, leg ik nog 1 keer uit hoe het zit als je NAH hebt. Niet aangeboren hersenletsel dus. Waarom zijn we zo moe, altijd moe. Een niet te vergelijken moeheid. Een moeheid die je niet kent als je het niet zelf hebt.

De afbeelding hierboven, zegt eigenlijk alles in een notendop.

Omdat onze batterij nooit maar dan ook nooit helemaal oplaadt.

En dit in combinatie met het feit dat alles ons meer energie kost, dan een gezond persoon….Wij gebruiken nu eenmaal meer hersendelen om de omweg te maken langs het getroffen gebied, om toch tot een mentale activiteit te komen. Het kan ook zijn dat we vaker moe zijn doordat onze hormoonhuishouding veranderd is. Wat zegt je dat als buitenstaander?

Hopelijk snap je dat we elke dag topsport bedrijven dus! Elke dag weer, alles eruit halen wat erin zit. Elke dag tegen onze eigen grenzen aan functioneren. En soms ook daarbuiten. Met alle gevolgen van dien. En waarom? Omdat we toch zo graag mee willen doen met ‘het gewone leven’ en niet achter de geraniums willen vertoeven. Of nou ja, ik niet in ieder geval.

Wat doe ik dan om die batterij weer op te laden? Die batterij die eigenlijk nooit voller dan 25% is en heel snel leeg is…

Dit doe ik om mijn batterij weer op te laden:

  • Yoga
  • Buiten zijn / wandelen alleen
  • Slapen (al lukt dat bij erge overprikkeling ook vaak niet)
  • Mindfulness oefening
  • Mediteren
  • Soms ook gewoon iets kijken op Netflix ofzo waar ik niet bij na hoef te denken
  • Of gewoon lekker lummelen, alleen in huis

Eigenlijk zijn al deze dingen voor mij wel effectief, waarbij yoga en mediteren met stip bovenaan staan.

Wat doe jij om je batterij weer op te laden? Heb je nog goede tips?

Geplaatst in Moeder zijn met hersenletsel, Tips & tricks

12 Survival tips voor feestdagen als je hersenletsel hebt

Afbeeldingsresultaat voor survival tips feestdagen

Het is weer bijna zo ver! De drukke decembermaand. Hoe kom je die zo goed mogelijk door als je hersenletsel hebt?

Wat mij betreft is de belangrijkste tip: KEEP IT SIMPLE.

De feestdagen draaien niet om wie het mooiste of meest exclusieve kerstdiner in elkaar draait. Wie de meeste afspraken heeft. Wie de meest origineelste cadeau’s geeft. Nee, echt niet. Iedereen die je dit aanpraat, zou ik in het vervolg maar ‘negeren’. Trek je eigen plan. Hou rekening met je eigen energielevel. Dat is nu eenmaal een stuk lager als je hersenletsel hebt, of als je ME hebt of een andere chronische aandoening of beperking waardoor je veel moe bent en minder energie hebt. Maak er op jouw manier een fijne tijd van. Op de manier die bij jou past. Niet op de manier die anderen je opleggen.

Hieronder alle tips van vorig jaar op een rij met nog een aantal aanvullende tips.

1. Bepaal vooraf duidelijk je prioriteiten. Wat wil je echt graag doen / wie wil je echt zien?

2. Plan allereerst me time/rusttijd in op en rond de feestdagen. Plan je activiteiten daar omheen, voor zo ver mogelijk is.

3. Plan niet alles vol, zoals vroeger misschien. Accepteer dat dat niet kan.

4. Als de avond niet je sterkste moment is van de dag, wees dan flexibel. Voor mij is de ochtend mijn beste moment van de dag, als dat voor jou ook zo is, pas je dan daarop aan. Organiseer een kerstontbijt of brunch in plaats van diner. Net zo gezellig.

5. Geef duidelijk bij uitnodiging begin-en eindtijd aan en houd je daar ook aan.

6. Houd de regie in de hand. Als je het bij jou thuis doet, heb je meer de regie in de hand. Kun je je ook even boven afzonderen. Spreek dit met je partner van te voren af.

7. Als je het jezelf makkelijk wilt maken (en je het kunt betalen), bestel dan eten bij goede traiteur! Test van tevoren zelf even de kwaliteit.

Of bestel een maaltijdbox voor kant-en-klaar kerstdiner. HelloFresh of Allerhande.

Ik heb nu al een aantal keer in een blog en in tijdschriften gelezen over de enthousiaste reacties op het gebruik van een van deze  maaltijdboxen. Die bloggers mochten de box alvast uittesten. En natuurlijk is dat een verkooptruc maar ik volg deze bloggers al een tijdje en neig ernaar ze wel te geloven dat ze dit eerlijk beoordelen. Dus ik ga er zeker naar kijken. Het is zeker geen goedkope optie, maar misschien wel makkelijk. Ik heb HelloFresh zelf wel eens getest en dat is echt goed geregeld. Alles in een box, makkelijke recepten en alle ingrediënten bij elkaar. Wie weet is het ook wat voor jou!

8. Als bovenstaande te prijzig voor je is, doe een combi. Haal bij AH of Lidl kant en klaar gerechten en leuk het op met een eigen finishing touch: handje noten door de sla, vers fruit over dessert en vers gebakken brood bij voorgerecht.

Andere optie: hou een American kerstbuffet (middag of avond), waarbij iedereen wat meeneemt.

Of misschien is een makkelijk voor te bereiden kerstbuffet wat voor je?

9. Koop kerstcadeautjes bij 1 webwinkel voor hele familie. Bijvoorbeeld bol.com.

Voor diegenen die aan kerstcadeautjes doen, is het een aanrader om alles bij 1 winkel te kopen. Bespaar jezelf het speuren online of in de winkels in deze drukke tijd. Ik was gisteren even bij de HEMA, het leek wel het Sinterklaasfeest in de Jaarbeurs qua geluid. Mijn hemel. Ga je toch op pad, vergeet je oordoppen niet!

10. Doe inspiratie op voor het kerstdiner op school op Pinterest. Typ in kerstdiner school hartig of juist zoet of gezond. Whatever. En je krijgt tig suggesties.

Iedere moeder met schoolgaande kinderen, weet waar ik het over heb. Het kerstdiner op school en de lijsten die straks na de sinterklaas weer opgehangen worden. De eerste jaren deed ik heel erg mijn best om iets origineel te bedenken. Vorig jaar heb ik Isa gevraagd wat zij wilde (mini pizza’s in vorm van kerstboom) en dit jaar ga ik het nog makkelijker doen denk ik. Pinterest is een goede inspiratiebron vind ik maar je kunt je er ook in verliezen. De kinderen eten in no time alles op en zijn vooral dol op de standaard dingen als worstjes in bladerdeeg en zoete lekkernij. Isa komt meestal thuis met honger omdat ze ook niet heel veel tijd hebben om te eten ofzo. Dit jaar maak ik dus vuurpijlen (hotdog/knakworst in bladerdeeg rollen op een stokje doen en bovenop een blokje kaas in driehoekje. en die steek ik dan allemaal in een bol piepschuim of meloen/kool). Ziet er leuk uit op de tafel en lusten alle kindjes (ik neem runderworstjes zodat ook kindjes die moslim zijn ze kunnen eten!).

11. Probeer deze maand toch voor de drie R’s te gaan van Rust, Reinheid en Regelmaat. Vooral van de eerste en derde zul je veel baat hebben. Laat je niet meezuigen in de hectiek, trek je eigen plan. Ik denk dat deze je nog wel het meest gaat redden in die drukke maand.

Ik ga zelf proberen juist in deze tijd extra ontspanning in te bouwen in mijn weken en dagen, door wat extra aan yoga te doen bijvoorbeeld, wat meer buiten te wandelen in de frisse lucht (hoe koud ook) en mindfullness oefeningen te doen.

12. Kun je niet goed tegen de herrie van het vuurwerk, overweeg een weekend weg naar een vuurwerkvrij park van Landal bijvoorbeeld. Heerlijk voor mensen met hersenletsel of hooggevoelige mensen en kinderen. Bij mij helpen oordoppen gelukkig genoeg.

Bedenk bovenal dat het in deze tijd van het jaar gaat om genieten. Genieten van elkaar, genieten van lekker eten, maar dat hoeft allemaal niet in excessen te zijn. Boerenkool met worst is ook lekker. Je hoeft niet naar die leuke nieuwe kerstfilm in de drukke bioscoop op 2e kerstdag. Een leuke film op Netflix of Videoland is zo gekozen en popcorn maak jezelf in de magnetron. Nestel je op de bank met een dekentje en hoe heerlijk heb jij het dan?

Genieten met elkaar kan op allerlei manieren. Luister goed naar jezelf, je lichaam en probeer een weg te vinden die goed voor jou is. Als het goed met jou gaat, heb jij het naar je zin en je gezin of familie en vrienden ook. Vergeet dat niet!

PUT YOURSELF FIRST! en heb een heerlijk, gezellige maand!

Geplaatst in Moeder zijn met hersenletsel

TBT: mijn 10 tips om Sinterklaas te vieren als je hersenletsel hebt!

In het kader van Throw Back Thursday, vandaag in de herhaling, mijn 10 tips hoe je Sinterklaas kunt vieren als je hersenletsel hebt.

Als je (kleine) kinderen hebt die in Sinterklaas geloven, ontkom je hier natuurlijk niet aan. De Sinterklaas ‘gekte’.

Hoe hou je het ook voor jezelf leuk en overzichtelijk als je hersenletsel hebt?

1. Keep it simple en klein, is mijn motto!

2. Kies dus je momenten heel bewust uit. Maak een overzicht van alle sintactiviteiten en kies waar je wel en niet aan meedoet.

3. Ga naar 1 intocht met de kinderen en niet meerdere! Kijk of je naar een zo klein en rustig mogelijke intocht kunt gaan. Ik woon in een dorp en de intocht is om de hoek van mijn huis. Als je in een grote stad woont, zou je ook naar een andere intocht kunnen uitwijken.

4. Koop de sinterklaascadeautjes in 1 winkel. Liefst online. Vroeger ging ik echt op zoek naar de beste deal maar dit jaar bespaar ik mezelf de energie. One stop shopping it is!

5. Hanteer het cadeauprincipe: something they want, something they need, someting to wear en something to read. Zo combineer je het aangename met het noodzakelijke 😉.

6. Spreek met je kinderen duidelijk af hoe vaak ze hun schoen mogen zetten. Bijvoorbeeld een keer per week op woensdag of in het weekend.

7. Houd ‘pakjesavond’ op een geschikt moment voor jou! Is de ochtend fijner, maak er dan pakjesontbijt van. Net zo fijn en gezellig. Overweeg om het alleen met je gezin te vieren in plaats van met grote groep.

8. Vier je het wel met je hele familie bijvoorbeeld? Hou het dan behapbaar voor jezelf. Doe bijvoorbeeld alleen het kindergedeelte mee en trek je dan terug.

9. Ga je naar familie of vrienden? Boek dan een hotelletje vlakbij. Het geeft rust als je weet dat je een ‘escape’ hebt, je eigen plek om tot rust te komen.

10. Heb het thuis niet continue over Sinterklaas. Je kinderen worden deze periode al helemaal overladen met sintactiviteiten. Op school, op de sportclub en zelfs in de supermarkt. Doe bewust andere dingen nu ook, zodat zij ook even rust hebben. Die kleine hoofdjes raken ook overprikkeld anders.

Vergeet niet ook vooral te genieten van het plezier dat je kinderen hebben!

En tot slot: Maak het jezelf niet te moeilijk. Rust wat extra als het nodig is en vergeet niet dat dit pas het begin is van de drukke decembermaand, dus take it easy!!!

Veel plezier iedereen!

Geplaatst in Fotodagboek, Inspiratie, Mijn dochter en ik, Moeder zijn met hersenletsel

Augustus in beeld

Augustus. Wat was je mooi, wat was je warm, wat was je gezellig en wat was je goed.

Wij hebben augustus voornamelijk doorgebracht in Frankrijk met zijn drieën. En wat is dat goed bevallen. Natuurlijk was het warm, natuurlijk was het ‘ver’ rijden en moest ik daarvan bijkomen. Maar wat voelde ik mij daar goed. Zoveel beter dan hier in Nederland. We hebben heerlijk genoten op de camping, van het zwembad, van de zon, de leuke plaatsjes, de ontspannen sfeer, de heerlijke avonden, laat naar bed, genieten van de stilte, de zee, het niets moeten, rustige tempo.

Het kan mij niet vaak genoeg vakantie zijn op deze manier.

Frankrijk, wat was je heerlijk! A la prochaine!

Geplaatst in Het verhaal van, Inspiratie, Moeder zijn met hersenletsel

Het verhaal van Gerryo Voermans: “Omgooien leefstijl was mijn redding”.

Dit is het verhaal van Gerryo Voermans uit Wanroij (48 jaar nu), moeder van 2 dochters van 16 en 23. Op 11 september 2014 werd zij getroffen door een herseninfarct. Ik vind haar verhaal zo inspirerend dat ik het graag hier met jullie deel!

” Op 11 sept 2014, kreeg ik op een warme na-zomerse dag op een druk terras een herseninfarct. Na 3 dagen ziekenhuis mocht ik naar huis. Totaal aan mijn lot over gelaten. Kon geen vijftig meter lopen, kon niet fatsoenlijk praten, schrijven, lezen, staan, mijn gezicht stond scheef, echt een ware hel op aarde, waarin ik was beland.. Revalidatie moest direct starten maar begon pas na 1 mnd. Binnen die maand besloot mijn (ex) partner om niet meer met mij verder te willen.

Er daar stond ik, helemaal alleen… met een handje vol vrienden. De hel werd werkelijkheid … als ik toen mijn zus en mijn ouders niet had gehad zou ik niet geweten hebben hoe ik hier uit gekomen was.

Er volgde een hele nare tijd,

Ik had mijn emoties niet onder controle en schold iedereen die me lief was, te onpas uit. Niks voor mij, zelfs mijn eigen kinderen. Zoveel gehuild om wat er uit mijn mond kwam wat ik zo niet bedoelde… ik had geen rem meer, zeiden ze in het ziekenhuis en moest er maar mee leren leven. Ook mijn korte termijn geheugen, volgens neuro psychologisch onderzoek, lager dan laag gescoord, moest maar leren leven met pen en papier bij de hand te hebben, volgens t revalidatie team…. zou nooit meer herstellen …mijn energie level zou nauwelijks verhogen, moest ik maar accepteren, volgens de revalidatie arts.

 als ik toen wist, wat ik nu 4 jaar later allemaal weet ….

De vervelende periode die daarop volgde zal ik jullie besparen en ga nu verder vanaf het moment dat ik zelf voor mezelf beter MOEST worden.

Op een gegeven moment sloeg de verveling toe, de muren kwamen op me af. Ik zei tegen mijn moeder, “wat moet ik toch met al die vrije tijd !!” Gek werd ik ervan. Wilde zelfs weer werken, ook gedaan, maar ging niet meer. Dat was ook weer een heel iets… ik kon mijn beroep niet meer uit oefenen.. was weer een enorme giga tegenslag (ik was tandartsassistente)

Mijn zus zei toen; waarom ga je niet mee sporten? Paar uurtjes per week ? Nou, zij had achteraf gezien , de helft van het toverwoord uitgesproken! En daar ging ik los !

Ik kon werkelijk niets en ging toch mee met een lesje bodypump. Met de laagste gewichtjes deed ik mee! Totall los, op, kapot en moe ging ik terug, maar had zon overweldigend goed gevoel ,dat ik zat te popelen voor de volgende les. Al snel werd dit een vast ritueel in mijn dagpatroon. Tijdens het bodypumpen zag ik ook mensen spinnen, en dacht ; ik doe dat erbij! Al gauw sportte ik 6 uur per week. Had nauwelijks energie over voor andere dingen, buiten mijn dagelijkse dingetjes, maar had het er graag voor over! Ik voelde mij immers zo goed!

Toen “moest” ik van de neuroloog ook aan de statines. Ziek was ik ervan, kon niet meer van de spierpijn sporten en begon me toen de verdiepen in de rotzooi die ik slikte. (Had overigens perfecte cholesterol waardes….) hiermee was ik gestopt .

Sloot me ook aan bij lotgenoten groepen op facebook en kreeg een heel leuk contact met een lotgenoot. Die kreeg mij zover dat ik weer opnieuw ging revalideren, want ik had dat gestopt omdat ik dacht dat ik dit niet nodig had …. zo dankbaar dat ik dat alsnog heb gedaan.

Mijn energie was wel beter, maar nog lang niet wat ik wenste. Ook mijn geheugen werd weinig beter, liet mij nog te vaak in de steek.

Op een gegeven moment ging ik naar een festival, wat ik bijna cancelde vanwege mijn vermoeidheid . Daar leerde ik een man kennen en kreeg een relatie met hem.

Vanaf dat moment ging mijn herstel berg opwaarts. Het geluk trof, dat hij orthomoleculair/kpni therapeut en personal trainer is. Samen met hem ben ik aan een trainings-en voedingsprogramma ben begonnen. Hij heeft mij zoveel geleerd… Zonder hem was ik nooit zover gekomen.

Ik begon met krachttraining , hardlopen, yoga, met tijden vasten, koolhydraten minderen enz enz. Ik kreeg steeds meer energie. Kon na een tijd ook weer stukjes lezen. Alle informatie zocht ik op! Verdiepte me ook in de medicijnen die ik slikte , en daar was ik ook mee gestopt. Na een jaar was ik klaar om een ketogeen levensstijl te gaan doen.

– Sinds die tijd heb ik de grootste winst ooit behaald. –

Voor mijn “Keto tijd”, sliep ik vaak overdag en lag savonds rond 20.00u, uiterlijk 21u in bed. Kon nog steeds geen spontaan gesprek voeren zonder te haperen…

Nu kan ik gewoon als een “normaal” persoon de dag doorbrengen en rond 22, 22.30u naar bed. Zelfs als ik visite heb, later.

Ook ben ik begonnen met intermitting fasting, eerst 5:2, toen 18-6 en soms 24uurs vasten , allemaal voor mijn brein.

Ik heb geen brainfog meer, ben super helder in mijn hoofd, kan een gesprek voeren , bijna zonder stotteren of zoekend naar woorden, geheugen zo goed als terug, cursus Spaans zelfs begonnen!, heb mijn emoties onder controle en kan met stressvolle situaties overweg. Ook (yin/yang)yoga heeft hier erg veel mee geholpen om weer de rust in mezelf terug te krijgen. Sport nog steeds zo’n 7 a 8 u per week.

Afgelopen zomervakantie ben ik ALLEEN met mijn dochters gaan kamperen in de Ardennen , zelf de tent opgezet alles! Ik flipte niet 1x van de stress ondanks het 35gr of meer was. Zo trots op mezelf.

Ik heb wel eens weer wat meer koolhydraten gegeten, maar dat gaat niet meer werken voor mij. Zit gemiddeld rond de 25 koolhydraten per dag. De gezondheidsvoordelen die ik hiermee heb zijn ongekend .

Het verbaast me werkelijk hoe ik nu ben geworden. Dit had ik nooit, maar dan ook nooit durven hopen … heb zoveel levensplezier terug!

Leef nu alweer 1 jaar en 8 maanden ketogeen.

De vijf pijlers denk ik goed in de hand te hebben nu. Heb onlangs helaas mijn relatie met mijn vriend moeten beëindigen om de pijler stress onder controle te krijgen. Dit laatste was ontzettend moeilijk maar wel nodig voor mijn gezondheid ….

Als ik mensen wil vertellen hoe goed het met me gaat, willen ze maar weinig horen over mijn nieuwe levensstijl . Krijg altijd commentaar, en had t gevoel me altijd te moeten verdedigen . Daar ben ik dus mee gestopt en vertel het alleen nog maar als ze er om vragen”.

NB Dit is het verhaal en de ervaring van Gerryo. Het is geen promoverhaal voor een ketogeen dieet noch wil ik hiermee de suggestie wekken dat dit DE oplossing is voor iedereen met hersenletsel. Zuiver en alleen dient dit verhaal ter inspiratie en laat het de geweldige ervaring van Gerryo zien.