Pubermoeder zijn: een nieuwe rol

Wanneer ben je moeder van een puber? Vroeger dacht ik dat dat pas begon op de middelbare school. Maar inmiddels weet ik dat het ‘leed dat puber zijn’ heet, al veel vroeger begint. Onze dochter is 10,5 (vergeet vooral die halve niet he) en behoorlijk aan het pre-puberen zullen we het maar noemen. En dat is echt een nieuwe fase. Ik schreef er al eerder over hier, toen ze net 10 was geworden, met daarin hoe je merkt dat je ineens een tiener in huis hebt.

Maar buiten het feit dat je kind verandert, verandert ook je rol als moeder vind ik. Het kleine meisje dat je altijd moest beschermen en verzorgen, kan nu echt heel veel dingen zelf. Gaat alleen op pad (ja dat kan hier in een dorp prima). Fiets gewoon in het donker naar de voetbaltraining en naar school. Maakt haar eigen lunchpakket etc klaar voor school en zorgt dat ze op tijd op school is. Dus ik kan lekker blijven liggen?

Not. Dat doe ik dus niet. Ik sta gewoon vroeg op om gezellig met haar de dag te beginnen. Ook als dat soms minder gezellig is, omdat ik haar favoriete jeans gewassen heb en die nu nog nat is. En die moet natuurlijk aan naar school. 🙂 . Het is vaak van korte duur de buien gelukkig, en we doen het altijd af met een knuffel. Ze gaat altijd weer blij naar school.

Maar mijn rol is dus anders. Ik moet haar meer en meer loslaten. Dat begon na onze verhuizing, met het naar school laten fietsen alleen. Dat kan nu we in een woonwijk wonen en niet meer aan een drukke weg. In het begin moest ze me bellen als ze op school was. Later heb ik een app aangeschaft (Find my kids) zodat ik kon zien dat ze op school was aangekomen ( wel 4 minuten fietsen) en nu heb ik het los gelaten en fietst ze hele dorp door met vriendinnen. Stap 1 van het loslaten is begonnen.

Een ander mooi fenomeen vind ik de kledingstijl. Die is nu echt aan het veranderen. Baggy, baggy en nog eens baggy. Nike Air Jordan moesten het worden. Pardon dacht ik? Maar eerlijk, het zijn hele leuke sneakers. En mama heeft goed haar best gedaan ze voor een goede prijs te kopen, wel echte uiteraard en geen Ali dingen. Maar mevrouw moet wel weten dat het dan hier bij blijft, want geld kan maar een keer uitgegeven worden.

Mijn rol is nu meer die van begeleider, adviseur, luisteraar, knuffelaar, organisator (want oh oh dat wollige puberbrein) en kok. Oh nee, koken kan ze ook al, hahaha.

Alle gekheid op een stokje. Ja, mijn rol is anders aan het worden, maar nog net zo of misschien wel belangrijker dan ooit daarvoor. Pubers van nu worden aan zoveel blootgesteld, veel meer dan wij ooit. Het is mijn (onze natuurlijk want manlief heeft natuurlijk net zo’n grote rol) taak haar aan de hand te nemen, het goede voorbeeld te geven, haar zelfvertrouwen te stimuleren en alle liefde van de wereld te geven. Ook in de puberjaren, juist in de puberjaren.

Hoe ervaar jij jouw rol als pubermoeder?

Hoe zorg ik voor mezelf in hectische tijden?

Zoals jullie wellicht weten, zit ik momenteel in een hele drukke fase. Net voor de kerst hebben wij de sleutels gekregen van onze nieuwe woning. Een nieuwbouwwoning die volledig casco is opgeleverd. Leuk kerstcadeautje niet waar. Lang naar uit gekeken en nu heel blij mee. Het betekent alleen wel heel veel werk. En dan niet zo zeer qua klussen, voor mij in ieder geval niet, maar alles erom heen. Manlief is expert in plannen in de bouw dus die neemt de volledige planning en coördinatie op zich voor het project ‘eigen huis wordt paleisje’. Maar thuis gaat alles door natuurlijk, van was, tot eten, boodschappen bestellen, alles regelen voor kind, hond en wat er nog meer komt kijken bij huishoudmanagement.

En dan heb ik het nog niet over het project inrichten nieuwe woning. Mijn favoriet! heel leuk om mee bezig te zijn, maar tijdrovend en energieslurpende. Verhuizing nummer 2 laat ik dan nog maar even buiten beschouwing…die komt eind maart pas :-).

Je snapt dat mijn hoofd af en toe overuren draait en behoorlijk vaak overspannen is in deze tijd. Ik ga daar op de volgende manier mee om.

  1. Accepteren dat het is zoals het is. Dat is voor mij een belangrijke. Ik weet dat het druk is en nog even blijft. Het heeft geen nut om daar tegen te vechten. Accepteren dat mijn hoofd soms niet meewerkt en dan dus soms dingen laten omdat het niet gaat.
  2. Loslaten dus van sommige moetjes. Doen wat wel kan in de plaats van dat. Klinkt heel makkelijk, maar is het dat natuurlijk helemaal niet. Een dagelijkse struggle soms ook nog hoor. Ik ben graag van het huisje op orde en was weggewerkt enzo. Maar ik denk dan aan de woorden van mijn moeder: het huis staat er langer dan jij, dus laat de boel de boel maar.
  3. Weekplanning. Ik maak elke week een globale weekplanning en die hangt op bord in de keuken. Dan heb en hou ik overzicht en kan ik prio’s daarop kwijt. Ik heb ook een agenda in mijn telefoon en op basis daarvan maak ik die weekplanning. Werkt goed voor mij.
  4. Van het bouwproces hebben we ook een planning hangen, met per week de actiepunten daarop. Tot nu toe hebben we zo alles goed inzichtelijk en onder controle.
  5. Zoveel mogelijk alles bijhouden. Dus wasmand vol, direct wassen. Dat er geen manden vol staan om weg te werken ineens. Geeft mij rust in mijn hoofd.
  6. Geldt eigenlijk voor alle huishoudklussen. Elke keer iets kleins doen werkt voor mij beter dan hele huis in 1 keer doen. En manlief ook ‘indelen’ voor klussen. Net als dochterlief.
  7. Echt bewust elke middag na de lunch een rustmoment pakken. Ik doe dan yoga nidra een half uur en daarna nog 20 min binaural beats meestal. Daarna kan ik er weer even tegenaan. Echt mijn life savers.
  8. Proberen gezond te blijven eten, ondanks de drukte. Tuurlijk bestellen we ook wel eens, maar eigenlijk valt dat altijd tegen. Zelf koken lekkerder en gezonder.
  9. Bewegen in de buitenlucht. Dat doe ik vooral door lopen met de hond. Hij houdt me fit, loop minimaal een uur per dag met hem en dat werkt ontspannend en is goed voor het lijf.
  10. Iets doen waar ik energie van krijg en/of kan ontspannen. Dat varieert van een boek lezen voor ik ga slapen, tot serie kijken op de bank met manlief of schrijven van een blog. Ben nu bezig met opzetten van een nieuw initiatief (Vrouw en NAH) en ja dat kost bakken energie en nee ik heb daar eigenlijk geen tijd voor, maar he het levert mij ook energie op en vooral voldoening. Iets doen waar anderen hopelijk iets aan gaan hebben en wat ikzelf heel erg gemist heb de afgelopen jaren. Dus ik doe het in een rustig tempo. Tussen de praktijken door.

En denk nu niet, dat ik altijd relaxed door het leven ga en alles goed plan en altijd in balans ben. Dat is zeker niet waar. Ik weet alleen wat ik moet doen als dat niet zo is, hoe ik kan herstellen. En ik leg me er bij neer als het niet goed gaat en schakel dan anderen in om te doen wat ikzelf niet kan. Zoveel mogelijk. Dan komt het goed.

Hectische tijden hebben we natuurlijk allemaal. Het is in dit geval een verbouwing, maar kan net zo goed ziekte zijn van jezelf of kind, scheiding, corona perikelen, noem het op. We maken het allemaal door. Het is heel belangrijk om dan te kunnen schakelen, dingen los te laten die er niet echt toe doe, te weten hoe je kunt herstellen, wat je noodplan is ook. Wie je kan helpen in dit soort situaties. En hoe je jezelf vooral kunt helpen in je eigen omgeving.

Hoe ontspan jij? Hoe hou jij de zaken onder controle? Zijn dit dingen die jij voor jezelf op een rijtje hebt?

Mijn jaar 2021

Het is weer tijd voor de eindejaarsblog. Het is ook altijd een mooi moment om terug te kijken op het afgelopen jaar. Cliché ook. Maar zijn niet alle clichés meestal ook waar?

Rode draad

2021 was voor mij het jaar van de verhuizing. Dat gaat als een rode draad door het jaar heen. Ons huis is eind 2020 verkocht, en we zijn in mei verhuisd naar een tijdelijke woning. Inmiddels hebben we sinds een week de sleutel van onze nieuwe woning en gaat het klussen echt beginnen. Maar al die maanden hiervoor, zijn we bezig geweest met de komende verhuizing en het inrichten van onze nieuwe woning. Daar komt ontzettend veel bij kijken. Heel leuk om mee bezig te zijn, maar het kost gewoon heel veel tijd.

Tijd tekort

Dat heeft er ook voor gezorgd dat ik bijvoorbeeld voor bloggen niet heel veel tijd heb gehad. Je kunt je tijd natuurlijk maar één keer indelen. Ik ben ook heel veel bezig geweest met thuisonderwijs voor Isa. Nu doet zij wel heel erg veel zelf en is gewoon ook heel zelfstandig, maar of ze op school zit of thuis is, is natuurlijk een wereld van verschil.

Vakanties in Nederland

Het was ook het jaar van weekendjes weg en vakanties ‘alleen’ in Nederland en helaas niet in het buitenland. Van het slechte weer in de zomer tijdens onze kampeertrip in Drenthe. Het heerlijke Zwier weekend met goede vriendin, de get togethers met familie en het veel gedwongen thuis zijn.

Heeft dat rust gegeven? Nee, totaal niet. De onzekere tijden, het continue switchen tussen wel of geen school, wel of geen quarantaine en noem maar op, zorgt voor onrust en dat kost energie.

Nog 3 maanden hectische tijden hier om ons huis klaar te maken. Eind maart dus verhuizing 2! Daar kijken we heel erg naar uit.

Vooruitblik 2022

En dan is het straks 2022. In een flits. Voor Love your life betekent dat een wat aangepaste opzet met meer focus op mindset, zorgen voor jezelf en slow living. Ik wil gaan werken met vaste dagen voor publiceren blogs, duidelijke social media strategie (less is more) en verder gaan met mijn boek en podcasts.

Kortom, plannen genoeg! Voor nu tijd om een paar dagen in mijn cocon te kruipen zodat ik straks met een schone lei en opgeruimd hoofd het nieuwe jaar in kan.

Ik wens jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling en zie je heel graag terug in het nieuwe jaar!!!

Happy 2022 !

%d bloggers liken dit: