Arbeidsongeschikt en moeder zijn

Deze blog is voor al die mama’s die niet in het ‘standaard plaatje’ passen. Het standaard plaatje van druk, druk, druk met werk, gezin en sociaal leven. Simpelweg omdat ze dat niet kunnen. Door ziekte en/of een beperking. Ik weet zelf als geen ander hoe dat voelt.

Vragen, vragen en nog eens vragen

Wat is de meest gestelde vraag op een verjaardag of op het schoolplein? Wat doe jij eigenlijk voor werk? Ik ga snel verder hoor, ik moet naar mijn werk. Moet je ook werken vandaag? Wat als je geen werk hebt, door ziekte of een beperking? Volledig afgekeurd bent in de bloei van je leven. Dan is zo’n simpele vraag elke keer weer een mokerslag die binnen komt. Want nee, jij gaat niet naar je werk, jij hebt geen werk (meer) omdat je dat niet meer kunt. Wat de reden daar ook voor is.

Maar laat je dag niet verpesten door zo’n simpele en goedbedoelde vraag. Ga niet bij iedere willekeurige persoon die je zoiets vraagt, een uitgebreid antwoord geven. Je werkt misschien dan wel niet, maar je bent geschikt voor zoveel dingen wel. Focus daarop!

Hoe ga ik daarmee om?

Hoe ik hier zelf mee omga, sinds ik arbeidsongeschikt ben verklaard? Ik heb een aantal moeders op school, moeders van vriendinnen van mijn dochter, verteld over mijn situatie. Net als de groepsleerkracht en de directeur van de school. Als iemand anders me zo’n vraag stelt, zeg ik gewoon nee, ik hoef niet te werken. Of ja, ik ben blogger. Punt. Geen heel verhaal.

Zingeving

Ik ben ook vrij snel gaan zoeken naar iets van zingeving. Omdat ik dat nodig heb om me fijn te voelen. Ik heb eerst vrijwilligerswerk gedaan voor een stichting die dromen vervult voor kinderen en ben een blog begonnen. Daar gaat veel tijd en energie naartoe, maar het geeft me ook een lekker gevoel.

Je zou voor jezelf na kunnen gaan wat jou een stukje zingeving kan geven. Als je daar behoefte aan hebt natuurlijk. Naast het moederschap. Wat vind jij leuk, waar krijg jij energie van? Iedereen kan iets doen ben ik van overtuigd. Al is het zittend of liggend vanaf de bank. Ik volg ook inspirerende mensen op Instagram, die in soortgelijke situaties zitten. Het geeft me inspiratie en fijne contacten.

Wees trots op jezelf!

Arbeidsongeschikt zijn wil niet zeggen dat je leven voorbij is. Integendeel. Zeker als je mama bent, heeft het ook ‘voordelen’. Zo kun je onwijs veel quality tijd met je kind doorbrengen, in plaats van dat hij/zij naar de BSO moet. Een groot voordeel als je het mij vraagt.

En wees ook gewoon trots op jezelf. Nee, je hebt geen (betaalde) baan buitenshuis, maar hell girl, je hebt de belangrijkste baan van de wereld. Moeder zijn. En als je ziek bent of een beperking hebt is dat alleen nog maar zwaarder voor je. Wees dus trots op hoe je het doet. En vergeet een ding nooit: voor je kind ben je de beste moeder die er is, in welke vorm dan ook. Want jij bent zijn/haar moeder die al haar liefde en aandacht 24/7 beschikbaar heeft. En wat kan daar nou tegenop? Niets toch?!

Dus, laat je geen slecht gevoel krijgen van vragen die je gesteld worden, alle media die je om je heen ziet over de ‘ratrace’ waar veel moeders in zitten, de verhalen op verjaardagen. 

Blijf dichtbij jezelf, focus op dat wat er toe doet en weet dat je goed bent zoals je bent. Precies zoals je bent!

Ben jij ook afgekeurd? Hoe geef jij vorm aan je niet-werkende leven? En aan je rol als moeder?

Ben jij ook afgekeurd? Hoe geef jij vorm aan je niet-werkende leven?

Zingeving na arbeidsongeschiktheid. Hoe dan?

Arbeidsongeschikt. En dan? Voordat ik hersenletsel op liep, werkte ik fulltime als projectmanager marketingcommunicatie. Een groot deel van mijn identiteit, was onlosmakelijk verbonden met die baan. Logisch als je daar het grootste gedeelte van de tijd bent natuurlijk.

Toen ik thuis kwam te zitten, viel dat weg. Ik werkte wel al 2 dagen per week thuis, dus het meer thuis zijn, was nog niet eens het ergste. Het missen van het werk ook niet, dat miste ik ook niet heel erg. Collega’s had ik altijd op afstand, ook tijdens mijn werkzame leven. Wij werkten namelijk veel online en locatie onafhankelijk. Maar wat miste ik dan wel?

Geen werk = weg zingeving?

Een stukje zingeving is daarop het antwoord. Iets nuttigs met je dag en je tijd doen. Iets voor een ander betekenen en voldoening voor jezelf eruit halen. Ik heb dat nodig. En nee, ik krijg dat niet van huismanager spelen en voor mijn kind zorgen. Niet alleen dat. Al doe ik vooral het laatste met alle liefde. Maar ik ben en wil meer dan dat.

Waar haal ik mijn voldoening nu uit?

Tijdens mijn revalidatie, heb ik geprobeerd terug te gaan naar mijn oude werk, door vrijwilligerswerk te doen in mijn vakgebied bij Dream4Kids. Gewoon vanuit huis op tijden dat ik me goed voelde. Dat was super fijn! Iets doen wat ertoe doet, anderen helpt en voldoening geeft.

Na een tijdje ben ik begonnen met mijn persoonlijke blog, Love your life. Later gevolgd door de site voor de Club van Moeders met hersenletsel. Als samenwerking met andere NAH moeders. En uit het schrijven van blogs en het contact met mijn mede bloggers, en lezers, haal ik veel energie en voldoening. Inmiddels schrijf ik daarom ook voor Love2bemama en soms nog voor de Hersenstichting.

Ik ben altijd op zoek naar wat ik kan, ook nu ik hersenletsel heb. Heb het nodig om met nieuwe dingen bezig te zijn, iets opbouwen/uitbreiden. Noem het op. Altijd ideeen ook om iets nieuws op te zetten.

Ik ben dan wel arbeidsongeschikt, maar ook nu nog geschikt voor zoveel wel.

Ik denk ook echt dat je ook met een beperkte energie een mooi leven kunt hebben. Op jouw manier. Werk is maar een onderdeel van je leven en niet je complete bestaan. Dat is voor mij echt zeker.

Hoe zit dat voor jou? Ben jij ook arbeidsongeschikt? Waar haal jij je zingeving / voldoening uit?