Geplaatst in Persoonlijk, rust in je hoofd

30 dagen Social Sabbatical

Ik las laatst in een artikel van Christa Krommenhoek van Life of Chrisje, dat zij in oktober een social sabbatical gaat houden. En ineens valt het kwartje…dat is het, dat ga ik ook doen!!!!

Sinds we terug zijn van vakantie, heb ik al een druk, opgejaagd gevoel. Ik vind dat ik in het dagelijks leven zoveel moet. En dan werk ik geen eens meer, kun je nagaan. Wellicht heeft het ook te maken met mijn hersenletsel, hoogstwaarschijnlijk wel, maar ik ervaar nu veel meer moeten dan vroeger.

Doordeweeks vliegen de dagen voorbij met Isa brengen en halen van school, huishouden bijhouden, was bijhouden, koken en voor je het weet is het weer weekend. En ook dat vliegt voorbij. Kortom, tijd is schaars. Ook nu. Toen ik fulltime werkte, was tijd letterlijk schaars. Nu met hersenletsel is mijn gevoel van tijd hebben schaars.

Dus hoe ga ik dat doorbreken? Hoe krijg ik meer grip op mijn dagen en krijg ik het gevoel dat ik meer tijd heb om te besteden aan dingen die belangrijk voor mij zijn, zoals sporten, yoga, mindfulness en schrijven.

Door zinloos surfen op social media als Instagram en Facebook op mijn telefoon te stoppen! Hier en nu. Ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Elk ‘rust’ moment als ik even ‘niets’ moet, pak ik gedachteloos die telefoon. Gedachteloos kijken naar de mooie plaatjes. Al die prikkels. En wat levert het op? Niets. Tijdverdrijf that’s all.

Ik ga het dus nu drastisch anders aanpakken deze maand. Had eigenlijk 1 oktober willen beginnen, maar kwam griepje tussendoor. Het is zoals het is. Beter laat dan nooit. Ik start dus vandaag.

Wat houdt mijn Social Sabbatical in?
  • Instagram en Facebook verwijderd van telefoon. Twitter was er al af.
  • Hele maand oktober geen berichten plaatsen en/of lezen op geen enkel kanaal.
  • Ik blijf wel schrijven voor mijn blog, hoop zelfs dat ik daar nu weer wat meer tijd voor heb.
  • Ik ga deze maand ook eens goed nadenken over de toegevoegde waarde van social media voor mijn blog. En hoe ik dat ga inzetten voortaan.
  • Eind van de maand evalueer ik dit.

Wie ervaart dit ook zo? Met of zonder hersenletsel, dat doet er niet zoveel toe.

Misschien ook een goede test voor jou om mee te doen aan deze social sabbatical?
Geplaatst in Gastblogs

Gastblog: “Wanneer het okee is…om je niet okee te voelen”

Deze gastblog is geschreven door Ineke Wiedijk-Lekx. Zij schreef al eerder voor Love your life in de categorie ‘Het verhaal van’. Vandaag een blog over het bereiken van een soort rustpunt in je NAH reis. Hier hoe zij dat ervaart.

“Het rustpunt wanneer je jezelf hebt leren kennen na een opgelopen NAH. Wat is je nieuwe grens en waar bereik je die, of nog sterker; hoe voorkom je eroverheen te duikelen. En wat pas je toe in je dagelijks leven, om dat te bereiken. Daar vind je je rustpunt. Tenminste ik”.

Want met NAH kun je nog heel veel , maar op jouw eigen manier. En eigenlijk heeft iedereen een ‘eigen manier’, maar door ‘moeten’, ‘willen’ en ‘verwachtingen’, verkleint dat stemmetje in je achterhoofd, is ook mijn ervaring. Raakt het zoek. En gaan mensen met hersenletsel vaak mee in de sneltrein van de samenleving. Ook ik.

Na mijn cva is dat vanzelfsprekende, automatische leven, we hadden een heel fijn leven hoor en daar was absoluut niks mis mee, weggevaagd en gaat het nu allemaal heel bewust en gevoelig. En daardoor een stukje trager.

Om jezelf zo af te remmen en vooral om jezelf te ‘voelen’ is een enorm beangstigend en frustrerend proces. Waar je helemaal doorheen moet.

En helaas herhaalt dit proces zich nog vaak bij veranderingen en overbelasting. Maar dan met het vertrouwen dat je een beetje je pad terug weet te vinden, het pad naar die rust.

Een levenslang proces. Naar een mindful leven.

“Maar hee; ik ben ook weleens moe”……

Ik ben nu 39, heb een heerlijk gezin en mijn eigen leven komt nu een beetje in vorm, op mijn manier. En dat is okee!

Geplaatst in Inspiratie

Kortste bucketlist ever!

Je hoort en ziet het overal. De bucketlist! Wat wil jij allemaal graag nog gedaan hebben voor je 40e, als koppel of in je hele leven. Natuurlijk denkt iedereen wel eens na over welke landen je graag zou willen bezoeken. Ik ook. Maar verder?

Een echte bucketlist heb ik nooit gehad. Ik vind het ook zo’n momentopname. Wat ik graag wilde toen ik 23 was, wil ik nu allang niet meer. Of ik heb het toen ook gewoon gedaan (zoals een reis door Cuba 😉).

Wat is ook het nut van zo’n bucketlist, vraag ik me altijd af als ik er weer een voorbij zie komen? Alsof je niet al genoeg dingen ‘moet’ op een dag.

Leg jezelf geen ‘moeten’ op. Laat jezelf niets aanpraten. Je moet helemaal niets specifieks gedaan hebben voor je 30, 40, 50 of zelfs dood bent. Genieten van je leven nu is belangrijk. En tuurlijk kun je een doel hebben, een mooie reis willen maken met je kinderen of sparen voor een nieuwe tattoo of zelfs een ballonvaart voor mijn part. Maar doe het wanneer jij het wilt doen, op jouw manier!

Dat doe ik ook 😉. Ik heb dus zeker geen bucketlist! Als ik iets graag wil doen, dan doe ik het, vandaag of op korte termijn.

Genieten van de kleine dingen, iedere dag is mijn motto. De kortste ‘bucketlist’ ever.

Maar misschien ook wel de beste die er is?!

Geplaatst in Inspiratie

Omdenken met NAH

Ik las laatst een inspirerende blog van iemand over omdenken. Diegene plande altijd haar dagen in naar activiteiten die ze moest doen die dag. Geen gekke manier van plannen, dat doen de meeste mensen denk ik. Ook ik. Maar leven met NAH is vaak echt een opgave. Druk die anderen je opleggen, of van een to do list kun je eigenlijk helemaal niet gebruiken. Je wilt gewoon zo goed mogelijk de dag door komen. 

Hoe kom je dus zo goed mogelijk de dag door? 

Dat is een vraag die ieder voor zichzelf moet beantwoorden, omdat iedereen anders is en ook ieder hersenletsel anders is. Maar als ik voor mezelf spreek, en kijk naar mijn dag, heb ik op een dag voldoende rustmomenten nodig. En dat betekent niet altijd slapen, dat doe ik bij voorkeur ook in de nacht namelijk 😉. Maar wat als je je dag nu eens zou gaan indelen op een andere manier? Omdenken dus! Dus niet naar activiteiten die je wilt of moet doen, maar naar rustmomenten die je nodig hebt om je dag door te komen.

Het is voor sommigen misschien een inkoppertje, maar voor mij niet helemaal. Het klinkt heel logisch, maar waarom doe ik het dan niet? Waarom ga ik steeds over grenzen, terwijl ik weet dat ik het het niet moet doen? Ja waarom, dat is een goeie vraag.

Hoe doe je dat dan, omdenken?

Hoe leg je echt de focus op rust in plaats van activiteiten? Ik denk door een dagschema te maken bijvoorbeeld, met tijdsblokken die je dan tot rustmoment bombardeert. 

Mijn ideale doordeweekse dagindeling met als focus RUST:

  • 6.00-6.30: yoga oefeningen
  • 8.30-9.00: theemoment + meditatie
  • 10.30 uur: wandeling of andere lichaamsbeweging
  • 12.00-12.15: Mindfulness oefening
  • 12.30-14.00: rusten in bed
  • 14.30 uur: theemoment 
  • 18.30-19.00: rustmoment in bed
  • 22.00 uur: slapen

Ik zeg er heel bewust bij, mijn ideale dagindeling, want 9 van de 10 keer, ga ik gewoon van 8.30 uur tot 13.00 uur door met van alles doen, rust dan slecht en ben einde van de middag kapot. En dan krabbel ik na het avondeten weer op en ga vervolgens weer pas om een uur of 23.00 uur slapen. Een ezel stoot zich ook alweer hoeveel keer aan dezelfde steen?

Wat als…?

Wat als ik nou eens een week dit schema echt ga proberen vol te houden? Wat als ik echt ga omdenken? De was gewoon laat liggen en niet altijd bij wil blijven? Niet altijd het huis spik en span wil hebben, het is tenslotte geen museum en er woont hier ook een knutselkoningin van 6 jaar 😀. Wat als ik eens gewoon echt een week wel zorg dat ik voor 22.00 slaap? Wat als…..? 

Zou ik me dan beter gaan voelen? Heeft omdenken echt zoveel resultaat en effect op mijn dag en hoe ik me voel? Ik ga de uitdaging aan en ga deze week denken vanuit de focus rust!

RUST RUST RUST

ADEM IN – ADEM UIT

Ik hou jullie op de hoogte! 

En mocht het je wat lijken, deel jouw week dan ook eens naar rustmomenten in, in plaats van naar activiteiten. Benieuwd wat het jou gaat brengen!

Geplaatst in Inspiratie

Hoe was mijn Lichtpuntjes challenge?

10 dagen lang heb ik mijn lichtpuntjes van die dag opgeschreven in een mooi notitieboekje. De top 3 heb ik gedeeld op de Facebook pagina van Love your Life. Wat heeft dit mij gebracht? Ben ik deze dagen echt positiever doorgekomen dan toen ik dit niet deed? Ben ik kleinere dingen meer gaan waarderen? Waren 10 dagen genoeg om hier conclusies aan te verbinden?

Doel van mijn Lichtpuntjes challenge

Mijn doel was om door de lichtpuntjes bewust te gaan benoemen, ik meer van de kleine dingen in het leven zou kunnen genieten. En ook meer te leven in het hier en nu. Met een positieve blik op een dag terug zou kijken in plaats van te bedenken wat er niet gelukt was die dag. 

Gelukt?

  • Het is inderdaad gelukt om 10 dagen achter elkaar mijn lichtpuntjes te benoemen en te delen.
  • Ik heb gemerkt dat ik in het begin ‘grotere’ dingen als lichtpuntje zag dan later in de challenge. Dus inderdaad ben ik wel meer gaan focussen op kleinere dingen. Dat vind ik heel fijn merk ik.
  • Meer leven in het hier en nu, is moeilijk voor mij. Ik ben altijd wel bezig met plannen maken, maar ik wil dit echt meer gaan loslaten de komende maanden. Hoe ik dat ga doen, horen jullie binnenkort!
  • Voor mijn gevoel sluit ik de dag inderdaad met een positievere blik op de dag af dan door geen lichtpuntjes te benoemen en op te schrijven. 

Was de challenge succesvol?
Jazeker! Voor mij dus wel. Ik vond het ook onwijs leuk om te merken, te zien en te horen, dat mensen mee hebben gedaan aan de challenge. Niet iedereen had de behoefte om het openlijk te delen in de Facebook groep maar dat is ook prima. Het ging er meer om om mensen bewust te maken van het effect van het kijken naar lichtpuntjes. Ik denk niet dat 10 dagen echt representatief is om te bepalen of het echt effect heeft. Ik denk dat je daarvoor wat langer ermee door zou moeten gaan. Het is wel een indicatie, in ieder geval voor mij. Ik vind het lekker om de dag in rust en stilte af te sluiten en dat kan prima door het schrijven in een notitieboekje van je mooie momenten van die dag. Dus ik ga er zeker mee door.

Heb jij meegedaan aan de challenge? Hoe was het voor jou?