Geplaatst in Leven met NAH, Moeder zijn met hersenletsel, Persoonlijk

Batterij opladen: hoe doe ik dat?

Op deze nationale dag van de batterij, leg ik nog 1 keer uit hoe het zit als je NAH hebt. Niet aangeboren hersenletsel dus. Waarom zijn we zo moe, altijd moe. Een niet te vergelijken moeheid. Een moeheid die je niet kent als je het niet zelf hebt.

De afbeelding hierboven, zegt eigenlijk alles in een notendop.

Omdat onze batterij nooit maar dan ook nooit helemaal oplaadt.

En dit in combinatie met het feit dat alles ons meer energie kost, dan een gezond persoon….Wij gebruiken nu eenmaal meer hersendelen om de omweg te maken langs het getroffen gebied, om toch tot een mentale activiteit te komen. Het kan ook zijn dat we vaker moe zijn doordat onze hormoonhuishouding veranderd is. Wat zegt je dat als buitenstaander?

Hopelijk snap je dat we elke dag topsport bedrijven dus! Elke dag weer, alles eruit halen wat erin zit. Elke dag tegen onze eigen grenzen aan functioneren. En soms ook daarbuiten. Met alle gevolgen van dien. En waarom? Omdat we toch zo graag mee willen doen met ‘het gewone leven’ en niet achter de geraniums willen vertoeven. Of nou ja, ik niet in ieder geval.

Wat doe ik dan om die batterij weer op te laden? Die batterij die eigenlijk nooit voller dan 25% is en heel snel leeg is…

Dit doe ik om mijn batterij weer op te laden:

  • Yoga
  • Buiten zijn / wandelen alleen
  • Slapen (al lukt dat bij erge overprikkeling ook vaak niet)
  • Mindfulness oefening
  • Mediteren
  • Soms ook gewoon iets kijken op Netflix ofzo waar ik niet bij na hoef te denken
  • Of gewoon lekker lummelen, alleen in huis

Eigenlijk zijn al deze dingen voor mij wel effectief, waarbij yoga en mediteren met stip bovenaan staan.

Wat doe jij om je batterij weer op te laden? Heb je nog goede tips?

Geplaatst in Persoonlijk

A special thanks to my moppies

Op deze Valentijnsdag een special tribute e to the ones I love ♥️.

  • Omdat ze het zo verdienen.
  • Omdat juist zij degenen zijn die regelmatig te maken krijgen met mijn korte lontje.
  • Omdat zij het dichtsbij mij staan.
  • Omdat zij de allerliefsten zijn.
  • Omdat ik samen met hen de hele wereld aan kan.
  • Omdat ook hun leven veranderd is door mijn hersenletsel.
  • Omdat zij ook altijd rekening (moeten) houden met mijn beschadigde hoofd en dat echt niet altijd makkelijk is.
  • Omdat ik zielsveel van deze twee hou.
  • Daarom, een hele grote dankjewel en nog grotere dikke knuffel en kus voor mijn twee kanjers!!

    Geplaatst in Fotodagboek

    Januari 2019 in beeld

    Een beetje laat, maar hierbij dan nog even een foto overzicht van januari. Geen spectaculaire maand. Dat is de winter nooit hier, regelmatig iemand ziek, zwak of misselijk, maar in welk gezin met kinderen niet?

    Dus we slaan ons er zo goed mogelijk doorheen en hopen dat het snel lente is…

    Januari stond verder in het teken van voetbaltoernooien en partijtjes voor Isa. Voor mij in het teken van gezond eten, ik deed mee aan de challenge van Vrouw, super leuke recepten opgedaan. Helaas had ik niet altijd energie om alles te volgens, kost toch wat meer tijd. Ik deed ook mee aan de 30 dagen yoga challenge van Yoga with Adriene, super fijn, elke dag yoga, aanradertje!

    De site van De Club van Moeders met Hersenletsel ging live. Super trots op de meiden! We zijn heel enthousiast van start gegaan en zijn goed bezig met zijn allen. Al zeg ik het zelf.

    Prive hebben we ook de knoop doorgehakt, dat we voor de verhuizing gaan. Huis gaat binnenkort de verkoop in. Heel benieuwd wat dat gaat doen en of er wat anders op ons pad komt of we tijdelijk in een caravan moeten gaan wonen, hahah! No stress, het is zoals het is. We gaan voor die nieuwe stek, met iets meer ruimte en grotere tuin, zodat er wellicht een viervoeter ons leven gaat verrijken. Who knows. Good things about to happen!

    Geplaatst in Persoonlijk

    Balans vinden met hersenletsel. Gelukt of niet?

    Lukt het mij al om sinds mijn hersenletsel, wat meer balans te vinden en zo mijn beperkte energie goed te verdelen? Ja en nee. In deze blog leg ik dit uit.

    Tijdens de eerste weken van revalidatie in het AMC in 2015 leerde ik bij de ergotherapie:

    • Hoe ik het beste kon omgaan met mijn energie.
    • Dat ik dingen die mij energie kosten en energie opleveren af moet wisselen.
    • Dat ik cognitieve taken en fysieke taken moet afwisselen.
    • Dat ik op tijd een rust moment moet nemen, en niet pas als ik al over mijn grenzen ben gegaan.
    • Het klinkt allemaal zo logisch. Inmiddels bijna 4 jaar later weet ik dat het niet zo eenvoudig is.

    Want naast het weten, heb je natuurlijk het ook doen. En het simpelweg doen van bovenstaande is ook nog niet eens moeilijk, Maar je hebt ook nog zoiets als karakter. En in mijn geval werkt dat niet mee bij het rustig aan doen, gefaseerd dingen afwisselen.

    Ik heb het altijd al leuk gevonden om met nieuwe dingen bezig te zijn. Tijdens mijn werk maar ook privé. Dingen organiseren. En dat heb ik nu nog steeds. Door mijn enthousiasme kan ik me soms mee laten slepen, vervang soms maar door vaak, en ga dan over grenzen heen.

    Dit heeft deels ook te maken met mijn hersenletsel. Het letsel zit in mijn geval aan de rechterkant van mijn hersenen. Het schijnt dat mensen met dit letsel zichzelf kunnen overschatten. Zo van “oh dat kan ik best”. En dat dat bij mij het geval is, zou best zo kunnen zijn. Want op een goede dag, denk ik ook wel eens oh dat kan ik best, twee uur achter de computer zitten. En fysiek kan ik dat ook wel en ik kan ook nog best iets produceren. Maar dan? Ik raak compleet overprikkeld als ik te lang zoiets doe en dat weet ik van tevoren. En toch doe ik het soms. Dom dom dom.

    Dus kan ik beter doseren?

    • Ja, ik kan beter doseren, omdat ik na 4 jaar wel beter weet wat ik wel en niet moet doen.
    • Ja, door toch ook geregeld de grenzen op te zoeken of er overheen te gaan, kan ik nu wel meer dan in het begin.
    • Ja, je went ook aan dingen, dus ook aan prikkels. Door je steeds iets meer bloot te stellen aan bepaalde prikkels, went je brein er toch een beetje aan. (Denk ik).
    • Nee, door mijn hersenletsel kan ik niet altijd realistich inschatten of iets handig is om achter elkaar te doen of niet. De neiging tot overschatting is altijd aanwezig.

    Vier jaar leven met hersenletsel heeft me dus absoluut wel dingen geleerd. Ik zie ook zeker een stijgende lijn in wat ik aan kan dus dat is hoopgevend. Ik blijf streven naar die stijgende lijn!

    Als jij ook hersenletsel hebt, hoe ervaar jij dit? Zie jij bij jezelf ook een stijgende lijn?

    Geplaatst in Persoonlijk

    2019: Het zorg voor mezelf jaar!

    Happy new year lieve volgers!

    Dat je jaar maar precies zo mag worden als je voor ogen hebt.

    2019. Het jaar ligt weer open en wat ga ik met dit jaar doen? Ik ga dit jaar eens goed voor mezelf zorgen! En nu echt!

    Het afgelopen jaar heb ik wel weer geleerd dat ik standaard regelmatig over mijn grenzen ga. Waarom? omdat ik me op dat moment goed voel, de situatie nu eenmaal zo is dat het niet anders kan. Maar weet je wat? Het kan altijd anders! En ja, dat betekent misschien dat het soms voor een ander minder leuk is, maar weet je, dat zij dan maar zo. Dit jaar ga ik het anders aanpakken. En dit is hoe!

    Mijn 10 plannen voor 2019:

    1. Dagelijks noteren van lichtpuntjes

    Vorig jaar heb ik een lichtpuntjes challenge gehouden hier op Love your life en er waren veel enthousiaste reacties op. Ik ga dit jaar weer starten ermee en het langer volhouden. Lukt het een dag niet, dan is dat geen ramp en geen reden om ermee te stoppen. Gewoon weer oppakken en doorgaan.

    2. 30 dagen Yoga challenge

    Yoga is goed voor me. Daarom ben ik het jaar begonnen met de 30 dagen Yoga journey van Yoga met Adriene, mijn favoriete yoga kanaal voor thuis. Het neemt je 30 dagen mee op een yoga reis. Heerlijk. Als je het ook wat lijkt, zoek dan even op youtube naar Dedicate van Yoga met Adriene. Aanradertje.

    3. Vision bord maken hoe ik wil dat dit jaar eruit gaat zien / gaat worden.

    Het is algemeen bekend dat als je dingen visualiseert, het ook meer kans heeft om uit te komen. Daarom ga ik deze maand ook eindelijk eens een vision board maken. Hoe wil ik dat mijn jaar eruit gaat zien? Wat wil ik wel doen, wat niet. Wat geeft energie en wat vreet energie. Ik zal hier een aparte blog aan wijden ook.

    4. Traject MijnPlanDeCampagne afmaken

    Ik ben vorig jaar begonnen met een soort coachingstraject van Christa Krommenhoek van Lifeofchrisje. De essentie is dat jezelf de regie in handen hebt van je leven. Wat je ook meegemaakt hebt en wat je ook op je pad tegenkomt. Het is hoe je ermee omgaat, wat bepaalt hoe je leven nu is en gaat worden. Heel mooi traject, door allerlei dingen wordt mijn tijd opgeslokt, maar nu is het tijd voor mij. Dit hangt dus boven mijn bureau en staat bovenaan mijn lijstje.

    5. Minimaliseren in alles

    Dit trek ik ook dit jaar door in alles. Spullen in huis, mensen die ik volg op social media, noem maar op. Een opgeruimd en ‘leger’ huis is heel fijn. Ook met een mogelijke verhuizing die eraan zit te komen, een goed idee.

    6. Regelmatig massage

    Een massage is ook een van die dingen die me goed doen. Ik ga dit jaar dus op regelmatige basis een massage vooruit inplannen, in plaats van pas op het moment dat ik ergens last van heb. Ik zet in op minimaal elke maand, maar misschien wel elke 2 weken. Can’t wait.

    7. Focus op inner circle

    Sinds ik hersenletsel heb, is mijn energie een stuk minder geworden dan het was. Dat zal iedereen in een soortgelijke situatie herkennen. Daarom ga ik dit jaar echt die energie besteden aan mensen die er toe doen. Mijn zogenaamde inner circle. Ons gezin, naaste familie en klein groepje vrienden. Voor meer hebben we ook simpelweg geen tijd.

    8. Leven met de dag. Lichaam aanvoelen.

    Dit is wel een dingetje voor mij. Ik ben een geboren planner en organisator. Maar ik moet echt gaan snappen en ook leven naar het feit dat dat was en nu niet meer is. Ja, ik kan het nog wel, maar het kost me teveel energie. Bovendien is de vorm van de dag niet te voorspellen. En het afzeggen van dingen, vind ik nog steeds heel vervelend, voor anderen maar ook voor mezelf. Dus ik ga streven naar leven met de dag, zoveel mogelijk.

    9. Niet dromen maar doen

    Ook dit jaar geldt, dat we gewoon gaan doen wat we willen. Voor zover de financiële middelen dat toelaten, zou ik dat iedereen willen aanraden. Wij dromen van een camperreis. Gaan we dus gewoon dit jaar doen! We dromen van een ander huis, gaan we ook gewoon doen. Het is tijd voor actie en niet meer teveel denken over what if en when. When = now!

    10. Meer ruimte en aandacht voor mindfulness en meditatie

    Net als voor yoga ga ik ook voor mindfulness en meditatie een challenge maken. 30 dagen lang testen wat het voor me doet, als ik het elke dag echt ga doen. Ik weet dat het me ook goed doet, maar wat is echt het effect als ik het volhou. Maar in het kader van niet alles tegelijk, start ik nu eerst met yoga.

    Ik heb heel veel zin in dit nieuwe jaar. Juist ook vanwege bovenstaande plannen. Ik noem het bewust geen voornemens, want het zijn echt dingen die ik ga doen of al doe. Gezond eten en meer bewegen, dat zijn voornemens, en ja die ga ik ook doen, net als iedereen. Ik wil echt iedere dag minstens een half uur bewegen, hetzij met yoga, hetzij met wandelen (al wil ik dat eigenlijk iedere dag doen), maar mijn energielevel laat dit helaas niet altijd toe. Als ik toch doorga, heeft dit soms ook een averechts effect. En dat moeten we niet hebben. Daarom ook punt 8, luisteren naar lichaam. Essentieel.

    Wat ga jij dit jaar anders doen?? heb jij ook mooie plannen of reizen om naar uit te kijken?