Geplaatst in Leven met NAH, Moeder zijn met hersenletsel, Persoonlijk

Batterij opladen: hoe doe ik dat?

Op deze nationale dag van de batterij, leg ik nog 1 keer uit hoe het zit als je NAH hebt. Niet aangeboren hersenletsel dus. Waarom zijn we zo moe, altijd moe. Een niet te vergelijken moeheid. Een moeheid die je niet kent als je het niet zelf hebt.

De afbeelding hierboven, zegt eigenlijk alles in een notendop.

Omdat onze batterij nooit maar dan ook nooit helemaal oplaadt.

En dit in combinatie met het feit dat alles ons meer energie kost, dan een gezond persoon….Wij gebruiken nu eenmaal meer hersendelen om de omweg te maken langs het getroffen gebied, om toch tot een mentale activiteit te komen. Het kan ook zijn dat we vaker moe zijn doordat onze hormoonhuishouding veranderd is. Wat zegt je dat als buitenstaander?

Hopelijk snap je dat we elke dag topsport bedrijven dus! Elke dag weer, alles eruit halen wat erin zit. Elke dag tegen onze eigen grenzen aan functioneren. En soms ook daarbuiten. Met alle gevolgen van dien. En waarom? Omdat we toch zo graag mee willen doen met ‘het gewone leven’ en niet achter de geraniums willen vertoeven. Of nou ja, ik niet in ieder geval.

Wat doe ik dan om die batterij weer op te laden? Die batterij die eigenlijk nooit voller dan 25% is en heel snel leeg is…

Dit doe ik om mijn batterij weer op te laden:

  • Yoga
  • Buiten zijn / wandelen alleen
  • Slapen (al lukt dat bij erge overprikkeling ook vaak niet)
  • Mindfulness oefening
  • Mediteren
  • Soms ook gewoon iets kijken op Netflix ofzo waar ik niet bij na hoef te denken
  • Of gewoon lekker lummelen, alleen in huis

Eigenlijk zijn al deze dingen voor mij wel effectief, waarbij yoga en mediteren met stip bovenaan staan.

Wat doe jij om je batterij weer op te laden? Heb je nog goede tips?

Geplaatst in Persoonlijk, rust in je hoofd

10 gouden yogaregels: weg naar geluk & rust in je hoofd?

img_9189Een tijdje terug las ik op yogaonline.nl, de tien gouden yogaregels* om ontspannen en gelukkig te leven. Dit zijn blijkbaar eeuwenoude regels uit de yogaleer. Toen ik ze las, dacht ik: “ja, ik kan me voorstellen dat je zo ontspannen en gelukkig leeft. En dat willen we allemaal. Daarom deel ik ze graag hier met je!

Adem

Je ademhaling is een van de dingen die je altijd bij je hebt, waar je rustig van kunt worden en dus van essentieel belang is voor een gelukkig  en ontspannen leven. Ik deel binnenkort mijn favoriete ademhalingsoefeningen met je. Ben jij wel eens bewust van je ademhaling?

Laat los en leef nu

Ook hier kan ik me goed in vinden. Door teveel in het verleden te leven, te verlangen naar dingen van toen, vergeet je te leven. Je wilt dingen die niet meer kunnen of er niet meer zijn. Daar krijg je geen gelukkiger gevoel van. Focussen op nu en vandaag en dingen los laten is een enorme uitdaging. Maar wel een die de moeite waard is om te proberen vind ik.

Mediteren

Hier lees je zoveel en zo vaak over. Ik ben er gisteren weer mee begonnen via een nieuwe meditatie app (nieuw voor mij). Ik deel binnenkort met je hoe ik de app vind. Wat is mediteren eigenlijk? In principe is het vooral focussen op je ademhaling (daar is ie weer!) zodat je met niets anders bezig bent of kunt zijn dan je ademhaling. Dus niet nadenkt over allerlei andere dingen, je to do lijstje of de was die je nog moet doen. Nee, echt even in het hier en nu bent. Ik vond het gisteren al heel fijn. Ga proberen het elke dag minstens 1 x te doen.

Doe je asana’s

Met andere woorden, doe je yoga houdingen. Ik ben nu bezig met de 30 dagen yoga challenge en eerlijkheid gebied te zeggen dat ik niet elke dag er aan toe kom. Ik wil wel alle 30 dagen sessies doen, dus soms sla ik er een over en doe andere dag er 2. Het is heerlijk om even op de yogamat te staan. Doordat ik het thuis kan doen, is het ook prikkelarm en kan ik het op elk moment doen. Aanrader. Na de yoga challenge ga ik ook weer verder in de yoga studio. Probeer dit dus ook zoveel mogelijk te doen. Goed voor lichaam en geest. Ik kom er van tot rust in elk geval.

Wees tevreden

Logisch. Als je tevreden bent met wat je hebt, wie je bent en wat je doet, ben je automatisch gelukkig denk ik. Niet voor iedereen makkelijk, maar wel een belangrijk streven. Voor mij persoonlijk betekent dat dat ik loslaat wie ik was voor mijn hersenletsel, zoveel mogelijk. En dat ik de situatie zoals hij nu is aanvaard en als nieuwe ‘normaal’ beschouw.

Hecht je niet

In ieder geval niet aan spullen. Zo interpreteer ik dat. Ik hecht me persoonlijk ook niet aan spullen. Kan heel makkelijk spullen wegdoen en minimaliseren is my middle name. Ben ik een keer in de zoveel maanden weer mee bezig. Heerlijk. Geeft ook rust aan je hoofd waardoor je ontspannen en gelukkig kunt leven.

Wat vind jij van deze leefregels?? Mis jij nog een belangrijke waardoor jij een ontspannen en gelukkig leven kunt leiden?

ad *: Lees alles over de leefregels : http://bit.ly/10-leefregels-yoga

 

Geplaatst in Persoonlijk

Mijn (onzichtbare) restverschijnselen na 4 jaar hersenletsel

De tijd vliegt voorbij en binnenkort is het alweer 4 jaar geleden dat ik hersenletsel opliep.

1,5 jaar geleden schreef ik ook al over de (onzichtbare) restverschijnselen waar ik last van heb sinds mijn hersenletsel.

Hoe is dat nu? Zit er verbetering in of is het nog hetzelfde?

Waar ik na 4 jaar hersenletsel nog last van heb:

  1. Vol hoofd (watterig gevoel, druk).
  2. Gedachten niet los kunnen laten.
  3. Vermoeidheid.
  4. Weinig energie.
  5. Kort lontje.
  6. Prikkelgevoeligheid voor licht, geluid
  7. Niet weten of wat je gedroomd hebt, echt is of niet. Echt even bijkomen.
  8. Misselijk bij over grenzen gaan.
  9. Moeilijk grenzen aan kunnen geven.
  10. Overschatting van eigen kunnen.
  11. Multi tasken is geen optie meer.
  12. Plannen en organiseren kost meer energie.
  13. Vertraagde verwerking van input.
  14. Alleen zijn werkt het best.
  15. Stress & haast zijn funest.

Zit er verbetering in?

Ja, in de meeste dingen wel gelukkig. De vetgedrukte zijn dingen die altijd zullen blijven en waar ik mee moet leren leven.

Veel van de andere dingen, staan in verband met elkaar. Als ik slecht slaap of te weinig, kan ik minder hebben. Is en mijn lontje korter en ik ben nog gevoeliger voor prikkels dan normaal. Inmiddels weet ik dat en soms kun je dit soort dingen oplossen door oordoppen en zonnebril.

Het kwartje begint steeds meer te vallen. Ja, ook na 4 jaar nog steeds ja. Stress en haast zorgt voor verergering van mijn overprikkelingsklachten. Wat die zijn, heb ik in een eerdere blog wel eens beschreven. Multitasken kost extra energie. Nu zit dat wel ook gewoon in mijn karakter, dus weg is dat nooit. Ik merk wel steeds vaker dat wanneer ik 1 ding tegelijk doe, ik meer energie overhou.

Ook in dit geval lijkt het dat tijd de ‘wonden heelt’. Nee, het gaat nooit echt over. Ja, je leert er steeds beter mee leven en soms went je hoofd toch ook aan dingen waardoor het wel verbetert. Dat is hoopvol toch!

Hoe ervaar jij dat? Zit er nog verbetering in jouw situatie sinds je hersenletsel hebt?

Geplaatst in Persoonlijk

Mijn reis bucketlist

Vroeger was ik dol op reizen. Met Vroeger bedoel ik de tijd voor mijn hersenletsel en ook de tijd voor Isa. We gingen wel een paar keer per jaar op vakantie. In het voorseizoen, in het naseizoen, stedentripje hier, een lekkere vakantie in de zomer.

Toen Isa kwam, hebben we die trend gewoon voortgezet. Zoveel mogelijk. Natuurlijk wel enigszins aangepast.

Volgens zo’n reisapp, ben ik in 22 landen geweest, dat staat ongeveer gelijk aan 9% van de wereld. Nog genoeg te ontdekken dus 😉

De volgende plekken ben ik al geweest:

Brussel, Parijs, Rome, London, Riga, Talinn, Barcelona, Lissabon, Madrid, Edinburgh, Malaga, Goteborg, Kopenhagen, Berlijn, Luxemburg, Tunesie, Kroatie, Corfu, Zakynthos, Rhodos, Chios, Epiros, Algarve, Andalusie, Toscane, Frankrijk (veel verschillende plekken). Curacoa, Cuba en Costa Rica.

Sinds mijn hersenletsel is het allemaal toch iets anders. Isa is inmiddels leerplichtig en we moeten meer rekening met mij houden. We gaan nog wel op vakantie, ook naar het buitenland, maar toch anders. Stedentrips heb ik niet zoveel zin meer in. Maar ik kan nog steeds heel erg uitkijken naar tripjes, groot en klein.

De volgende 10 vakanties staan op mijn nieuwe reis bucketlist

  • Denemarken
  • Noorwegen
  • Zweden
  • Zuid- Engeland
  • Oostenrijk
  • Camperreis
  • Normandie
  • Zuid-Afrika / Tanzania (safari)
  • Canada
  • Argentinie

Ander soort bestemmingen als je goed kijkt. Meer natuur, ruimte en rust. Meer neiging tot rondreizen.

Ik heb best wat steden gezien en natuurlijk is elke stad anders, maar toch ook weer niet. Een stad is nu niet meer de fijnste plek met hersenletsel om te vertoeven. Ook niet met een kind. Ik wil Isa de wereld wel nog steeds laten zien en ervaren. Al zal ze dat ongetwijfeld ook heel goed zonder mama kunnen later als ze groot is 🙂 (oh no!)

Maar deze plekken, lijken me heel fijn om met ons gezin te bezoeken de komende jaren. En in het kader van ‘leef vandaag’ en ‘stel niets uit’ gaan we dit jaar weer iets van mijn/ons lijstje ondernemen! Can’t wait!

Hou mijn blog in de gaten, dan ga je het zeker mee-beleven!

Wat vind jij fijne bestemmingen om heen te gaan??

Geplaatst in Persoonlijk

De meest gestelde vraag sinds ik hersenletsel heb

De meest gestelde vraag sinds ik hersenletsel heb is:

Hoe is het? Hoe gaat het nou?

En dat is natuurlijk gewoon een welgemeende interesse vraag. Vraag of het goed met je gaat. Ik merk aan de manier waarop mensen dat vragen, dat ze denken dat het leven met hersenletsel nog verbeterd. Dat je minder last krijgt van de dingen waar je last van had, dat je minder moe bent en dat je na al die jaren toch nu eindelijk wel beter zult zijn?

En die vraag komt van iedereen. Moeders op school, vriendinnen en familie leden. En mensen weten wel dat het niet over gaat, maar het lijkt of ze het niet willen weten.

Want het is natuurlijk best lastig om om te gaan met iemand met beperkingen. Vaak weten ze niet wat ze moeten zeggen als je zegt dat je heel moe bent. Of zeggen, “ik snap niet waar je moe van bent. Je bent toch thuis? Je hoeft niet te werken, waar ben je dan moe van?”

Ik neem het niemand kwalijk. Het is gewoon een standaard vraag hoe is het nou?

Maar voor mensen met hersenletsel ook een ingewikkelde vraag. Wat moet je hier nou op antwoorden?

Dus een tip voor iedereen die mensen kent met hersenletsel:

Vraag gewoon eens hoe iemand zich VANDAAG voelt?

De vorm van de dag is alles bepalend voor hoe we ons voelen. Die vorm wisselt enorm, is niet te voorspellen en is het antwoord op de meestgestelde vraag die ik krijg.

Welke vraag krijg jij heel vaak?