Geplaatst in Persoonlijk

2019: Het zorg voor mezelf jaar!

Happy new year lieve volgers!

Dat je jaar maar precies zo mag worden als je voor ogen hebt.

2019. Het jaar ligt weer open en wat ga ik met dit jaar doen? Ik ga dit jaar eens goed voor mezelf zorgen! En nu echt!

Het afgelopen jaar heb ik wel weer geleerd dat ik standaard regelmatig over mijn grenzen ga. Waarom? omdat ik me op dat moment goed voel, de situatie nu eenmaal zo is dat het niet anders kan. Maar weet je wat? Het kan altijd anders! En ja, dat betekent misschien dat het soms voor een ander minder leuk is, maar weet je, dat zij dan maar zo. Dit jaar ga ik het anders aanpakken. En dit is hoe!

Mijn 10 plannen voor 2019:

1. Dagelijks noteren van lichtpuntjes

Vorig jaar heb ik een lichtpuntjes challenge gehouden hier op Love your life en er waren veel enthousiaste reacties op. Ik ga dit jaar weer starten ermee en het langer volhouden. Lukt het een dag niet, dan is dat geen ramp en geen reden om ermee te stoppen. Gewoon weer oppakken en doorgaan.

2. 30 dagen Yoga challenge

Yoga is goed voor me. Daarom ben ik het jaar begonnen met de 30 dagen Yoga journey van Yoga met Adriene, mijn favoriete yoga kanaal voor thuis. Het neemt je 30 dagen mee op een yoga reis. Heerlijk. Als je het ook wat lijkt, zoek dan even op youtube naar Dedicate van Yoga met Adriene. Aanradertje.

3. Vision bord maken hoe ik wil dat dit jaar eruit gaat zien / gaat worden.

Het is algemeen bekend dat als je dingen visualiseert, het ook meer kans heeft om uit te komen. Daarom ga ik deze maand ook eindelijk eens een vision board maken. Hoe wil ik dat mijn jaar eruit gaat zien? Wat wil ik wel doen, wat niet. Wat geeft energie en wat vreet energie. Ik zal hier een aparte blog aan wijden ook.

4. Traject MijnPlanDeCampagne afmaken

Ik ben vorig jaar begonnen met een soort coachingstraject van Christa Krommenhoek van Lifeofchrisje. De essentie is dat jezelf de regie in handen hebt van je leven. Wat je ook meegemaakt hebt en wat je ook op je pad tegenkomt. Het is hoe je ermee omgaat, wat bepaalt hoe je leven nu is en gaat worden. Heel mooi traject, door allerlei dingen wordt mijn tijd opgeslokt, maar nu is het tijd voor mij. Dit hangt dus boven mijn bureau en staat bovenaan mijn lijstje.

5. Minimaliseren in alles

Dit trek ik ook dit jaar door in alles. Spullen in huis, mensen die ik volg op social media, noem maar op. Een opgeruimd en ‘leger’ huis is heel fijn. Ook met een mogelijke verhuizing die eraan zit te komen, een goed idee.

6. Regelmatig massage

Een massage is ook een van die dingen die me goed doen. Ik ga dit jaar dus op regelmatige basis een massage vooruit inplannen, in plaats van pas op het moment dat ik ergens last van heb. Ik zet in op minimaal elke maand, maar misschien wel elke 2 weken. Can’t wait.

7. Focus op inner circle

Sinds ik hersenletsel heb, is mijn energie een stuk minder geworden dan het was. Dat zal iedereen in een soortgelijke situatie herkennen. Daarom ga ik dit jaar echt die energie besteden aan mensen die er toe doen. Mijn zogenaamde inner circle. Ons gezin, naaste familie en klein groepje vrienden. Voor meer hebben we ook simpelweg geen tijd.

8. Leven met de dag. Lichaam aanvoelen.

Dit is wel een dingetje voor mij. Ik ben een geboren planner en organisator. Maar ik moet echt gaan snappen en ook leven naar het feit dat dat was en nu niet meer is. Ja, ik kan het nog wel, maar het kost me teveel energie. Bovendien is de vorm van de dag niet te voorspellen. En het afzeggen van dingen, vind ik nog steeds heel vervelend, voor anderen maar ook voor mezelf. Dus ik ga streven naar leven met de dag, zoveel mogelijk.

9. Niet dromen maar doen

Ook dit jaar geldt, dat we gewoon gaan doen wat we willen. Voor zover de financiële middelen dat toelaten, zou ik dat iedereen willen aanraden. Wij dromen van een camperreis. Gaan we dus gewoon dit jaar doen! We dromen van een ander huis, gaan we ook gewoon doen. Het is tijd voor actie en niet meer teveel denken over what if en when. When = now!

10. Meer ruimte en aandacht voor mindfulness en meditatie

Net als voor yoga ga ik ook voor mindfulness en meditatie een challenge maken. 30 dagen lang testen wat het voor me doet, als ik het elke dag echt ga doen. Ik weet dat het me ook goed doet, maar wat is echt het effect als ik het volhou. Maar in het kader van niet alles tegelijk, start ik nu eerst met yoga.

Ik heb heel veel zin in dit nieuwe jaar. Juist ook vanwege bovenstaande plannen. Ik noem het bewust geen voornemens, want het zijn echt dingen die ik ga doen of al doe. Gezond eten en meer bewegen, dat zijn voornemens, en ja die ga ik ook doen, net als iedereen. Ik wil echt iedere dag minstens een half uur bewegen, hetzij met yoga, hetzij met wandelen (al wil ik dat eigenlijk iedere dag doen), maar mijn energielevel laat dit helaas niet altijd toe. Als ik toch doorga, heeft dit soms ook een averechts effect. En dat moeten we niet hebben. Daarom ook punt 8, luisteren naar lichaam. Essentieel.

Wat ga jij dit jaar anders doen?? heb jij ook mooie plannen of reizen om naar uit te kijken?

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Persoonlijk

Een ezel stoot zich geen….

Jawel hoor! Een ezel stoot zich ontelbaar veel keer aan diezelfde steen. En die ezel ben ik!

Leven met hersenletsel is topsport. Ik hoor het al ruim 3 jaar om mij heen. En het is waar. Het gaat over het zoeken van je grenzen, het oprekken van die grenzen en soms ook over grenzen heen gaan,voor het gewenste resultaat.

Maar bij topsport hoort een coach, vaak een heel team aan specialisten. En daar zit het verschil. Hersenletsel heb je alleen. Tuurlijk word je als het goed is in het begin op weg geholpen door de ergothetapeut, revalidatiearts of gespecialiseerde instelling. Maar in de chronische fase, als je (hopelijk) weer lang en breed thuis bent, is het jouw eigen persoontje die het in the end moet doen.

En ook hier kun je geholpen worden, heb je hopelijk hulp en steun vanuit je ‘inner circle’. Maar jij, alleen jij, voelt wat het is om hersenletsel te hebben. Hoe het voelt om tegen je grenzen aan te lopen. Hoe het voelt om over grenzen heen gegaan te zijn en het effect daarvan. En toch doe je het keer op keer. Ik wel, tenminste. Over grenzen gaan. Hoe kun je toch zo stom zijn, denk je misschien? Je weet toch wat het met je doet? Ja, klopt.

Maar soms, heel soms, is het het waard. Wil je je met je hersenletsel weer even voelen alsof je de hele wereld aan kan. Een wereld vol mogelijkheden. Ook omdat je je op dat moment goed voelt. De klap komt later. En dan denk je weer aan die ezel…

Volgende keer ga ik het echt anders doen. Echt waar! 😉

Herken jij dit??
Geplaatst in Mijn dochter en ik, Moeder zijn met hersenletsel

Hoe overleef je als moeder met hersenletsel?

Stel je bent moeder en je krijgt een ongeluk of een beroerte. En je houdt daar hersenletsel aan over. Hoe ga je dan verder als moeder. Het leven van een moeder is immers behoorlijk veeleisend, 24 uur per dag zeven dagen per week sta je voor je kinderen klaar. Hoe moet dat als je hersenletsel hebt? En je eigenlijk al moeite hebt om alleen de dag door te komen.

Mijn dochter was drie toen ik een herseninfarct kreeg. Natuurlijk staat je wereld compleet op zijn kop. Je bent blij dat je het overleefd hebt. Maar bij mij begon het radertje in mijn hoofd direct op hol te slaan. Hoe moest het nou met Isa? Kan ik nog wel voor haar zorgen? Ze ging nog niet naar school dus was het een uitdaging om alles georganiseerd krijgen. Gelukkig hadden wij veel hulp van de beide oma’s en kon Isa af en toe naar een gastouder om de hoek. Maar na de eerste fase van overleven, aanpassen en ontdekken wat nog wel kan, komt de volgende fase.

De fase van het dagelijks leven van een moeder. Hoe is dat dan? Hoe is het om moeder te zijn met hersenletsel? Inmiddels heb ik bijna drie jaar ervaring in die rol. En in die jaren heb ik en ook wij als gezin, een nieuwe modus gevonden, waarin ik het beste functioneer. Als moeder maar ook als mens en wij als gezin ook het beste functioneren.

Ik geef jullie graag mijn tips over hoe ik het de afgelopen jaren heb gered.

1. Besteed zoveel mogelijk uit. Als je natuurlijk de financiële middelen hiervoor hebt. Denk aan een hulp in de huishouding. Maar ook aan opvang uit school. Wij hebben bijvoorbeeld een student die een keer per week een middag met Isa speelt.

2. Accepteer alle hulp die je kunt krijgen. Wil oma of een vriendin wel een keer oppassen. Graag zeg je dan.

3. Overleg met je partner (indien aanwezig) welke dagen hij wat op zich kan nemen. Bijvoorbeeld de zwemles of andere sporten. Boodschappen doen.

4. Creëer voor jezelf vaste structuur. Vast schema. Met vaste taakverdeling. Dit geeft rust.

5. Bedenk wie je op de hoogte wilt stellen van je hersenletsel. Ik heb dus de school ingelicht, maar ook een paar moeders van school. Als ik een keer een slechte dag heb, vraag ik of Isa uit school daar kan spelen bijvoorbeeld. Zorg dus dat je back-up hebt.

6. Zorg dat je genoeg slaapt. Ik vind het zelf heel moeilijk om vroeg te gaan slapen, maar slapen is wel essentieel.

7. Pak je rust als je kinderen slapen of op school zitten. En ga niet als een dolle het huishouden dan doen. Als je kinderen wakker zijn of uit school komen, heb je dan nog wat energie over hopelijk.

8. Als je kinderen oud genoeg zijn, leg dan uit in kindertaal wat er met je aan de hand is. Zodat ze begrijpen dat je soms even rust nodig hebt.

9. Als je veel thuis bent is je woonsituatie heel belangrijk. Zorg dat jij je thuis voelt in je eigen huis. Creëer een fijn plekje voor jezelf als dat kan. Minimaliseer zoveel mogelijk. Hoe minder zooi, hoe minder spullen, hoe meer rust in huis en in je hoofd.

Ik realiseer me dat het een luxe is dat wij dingen kunnen uitbesteden. En bijvoorbeeld boodschappen online kunnen bestellen. Als jouw financiële middelen dat niet toelaten, is dat natuurlijk geen optie. Probeer dan toch creatief te denken hoe je voor jezelf rust kunt creëren. Wie weet staan er wel tips bij bij, die wel haalbaar voor je zijn. Ook als je andere tips hebt, hoor ik ze graag. Want hoewel het dus al drie jaar is dat ik leef met hersenletsel, kan ook ik nog leren en beter functioneren.

Moeder zijn met hersenletsel is zwaar, net zoals leven met hersenletsel in het algemeen zwaar is. Moeder zijn is ook het beste wat je kan overkomen, in ieder geval voor mij. Isa is de reden dat ik elke dag met plezier opsta (liefst niet te vroeg). Zij is ook de reden dat ik een structuur heb in mijn dag. En ik ben ervan overtuigd dat dat het beste werkt voor mij. Verder geeft zij mij zoveel plezier en liefde, dat ik heel dankbaar ben dat ik moeder ben. Moeder van het leukste en liefste meisje…

Geplaatst in Persoonlijk

Brain Awareness Week (II): Doe dit niet bij mensen die hersenletsel hebben!

Ook deze blog plaats ik in het kader van de Brain Awareness Week nog een keer. Omdat het mijn meest gelezen blog ooit is en omdat het bomvol tips staat over hoe om te gaan met mensen met hersenletsel. Voor ons, mensen met hersenletsel, kan er niet vaak genoeg over geschreven worden. Om meer inzicht te geven in ons leven en meer begrip hierdoor te krijgen.

Ik las een tijdje terug 10 tips over wat je kunt doen om iemand met hersenletsel te helpen. Mooi. Vanuit mijn eigen ervaring weet ik dat er ook een heleboel is wat je juist NIET moet doen. Maar al te vaak doen of zeggen mensen dingen, vaak ook goed bedoeld, die juist averechts werken. Daarom vond ik het tijd om dat ook maar eens open en eerlijk hier neer te schrijven.

NB voel je alsjeblieft niet persoonlijk aangesproken. Het is niet de bedoeling om iemand persoonlijk aan te vallen hiermee. Gewoon ervaringen van de afgelopen 2,5 jaar van mij en anderen. Waar ze staat, kan ook hij staan.

1. ‘Vergeet’ ons niet uit te nodigen voor feesten en partijen. Denk niet, ze kan toch niet komen, dus ik vraag haar maar geen eens. Dat is heel pijnlijk. We kunnen altijd zelf een vorm bedenken dat we toch even kunnen komen.

2. Vraag niet elke keer hoe het nu met ons gaat, doelend op ons hersenletsel. Dat is er, zal er altijd zijn. De ene dag gaat beter dan de andere. Hoe voel je je vandaag is een betere vraag.

3. Word niet boos als we last minute weer een afspraak afzeggen. We doen dit niet voor de lol. Onze vorm van de dag is van zoveel factoren afhankelijk en helaas vaak niet te voorspellen. Afspraken afzeggen is helaas onderdeel van ons leven. We vinden het niet leuk maar hebben soms geen keuze. Het heet overleven.

4. Leg ons geen druk op door ons veelvuldig te bellen of vragen te bellen. Een telefoongesprek vergt heel veel energie. Laat het initiatief over aan degene met hersenletsel op dit gebied of hou het kort.

5. Probeer wel contact met ons te houden, ook als je even niets van ons hoort. Dat is niet omdat we dat niet willen, maar omdat we waarschijnlijk even onze handen vol hebben aan ons zelf. Whatsapp is een geweldige uitvinding voor ons. We kunnen je antwoorden als we ons goed voelen.

6. Heb geduld. Misschien antwoorden we niet gelijk op je whatsapp berichten, maar het komt. We waarderen je aandacht heel erg, echt waar.

7. Als we op bezoek zijn, zet dan geen harde muziek aan. De meeste van ons kunnen slecht tegen prikkels. Zucht niet als we vragen of het zachter mag of zelfs uit. We zeuren niet.

8. Zeg alsjeblieft nooit: “ik ben ook wel eens heel moe”. Echt, als je geen hersenletsel hebt, weet je niet waar je het over hebt. Doe dus ook niet alsof.

9. Sta nooit onverwachts voor de deur. Tenzij we hebben aangegeven dat we daar geen problemen mee hebben. De meeste van ons werken met een dag of weekplanning om onze beperkte energie te bewaken. Onverwachte dingen, slurpen onze energie op.

10. Praat alsjeblieft niet alleen over ons, we zijn heel geïnteresseerd in jou! Zijn blij met jouw aandacht, jouw vriendschap en horen echt graag de leuke dingen uit jouw leven. Hebben ook helemaal geen zin om altijd  over onszelf te praten.

11. Spaar ons niet. Spreek ons aan op ongewenst gedrag. Als ons lontje kort is en we niet leuk reageren op je bijvoorbeeld. Zeg dat dan gewoon. We hebben dan wel hersenletsel maar dat is geen excuus voor onbeschoft of ander ongewenst gedrag.

12. Verplicht ons niet tot dingen. Hier kunnen we niet altijd aan voldoen. Druk en stress zorgt voor verergering van onze klachten.

Met deze blog hoop ik ook weer mensen die iemand kennen met hersenletsel, wat handvatten te geven. Ik weet dat het niet makkelijk is om je in te leven, als je het zelf niet hebt. Maar schrijf ons alsjeblieft niet af, omdat we een andere handleiding hebben gekregen.

Ons leven is echt ook nog steeds meer dan de moeite waard. We zijn zoveel meer dan ons hersenletsel. Echt waar. We kunnen nog steeds zelf denken, meedoen aan het sociale leven, hetzij aangepast, en nog steeds een leuke vriend of vriendin zijn. In ieder geval de meesten van ons 😉.

Herken jij deze dingen!!??

Geplaatst in Inspiratie

Stop! Met dit te zeggen tegen mensen met hersenletsel

Sinds ik hersenletsel heb, hoor ik mensen soms dingen zeggen waarvan ik denk, zeg dat nou niet. Het heeft er natuurlijk alles mee te maken, dat mensen geen idee hebben waar je nu precies last van hebt. Dat is het nadeel van onzichtbare restverschijnselen. Ik schrijf hier al eens eerder een blog over.

Als je hersenletsel hebt of een andere chronische ziekte, heb je vaak minder energie, ben je sneller moe of kun je slecht tegen prikkels. Als je dat dan zegt is mijn ervaring, dat mensen soms een van onderstaande dingen zeggen. En mensen bedoelen het goed, maar slaan zo de plank mis. Dat het wat mij betreft niet vaak genoeg kan zijn, om dit onder de aandacht te brengen!

Mijn top 15 van dingen die je niet moet zeggen tegen mensen met hersenletsel:
  • Ik ben ook wel eens moe.
  • Misschien moet je wat meer gaan bewegen. Knap je vast van op.
  • Je bent er goed uit gekomen he?
  • Het had zoveel erger kunnen zijn.
  • Eet je wel genoeg fruit / wel gezond genoeg.
  • Ben je moe? Ga lekker een paar avonden vroeg naar bed.
  • Op een bewolkte dag (en jij hebt je zonnebril op): heb je de zomer in je hoofd ofzo?
  • Ach die muziek staat zo zacht, dat kan toch wel?
  • Je moet het gewoon proberen joh, gaat vast steeds beter.
  • Neem een paracetamolletje, voel je je vast beter.
  • Werk jij niet meer??? Je bent nog zo jong. Je kunt toch altijd wel iets doen?
  • Niet werken en dan wel zoveel kinderen?
  • Je kunt niet werken, maar wel op een terras in de zon zitten of de hond uitlaten. Dat klopt toch niet?
  • Je kunt niet werken, maar wel een eigen blog bijhouden?
  • Kom op joh, dat kun jij echt wel.
En dit is waarom:

Geloof me. Hersenletsel gaat niet over, de moeheid die er vaak bij hoort, gaat niet over door extra slaap. Was dat maar waar. Als je ons dingen ziet doen, waarvan je denkt, hoe kan het dat je dat wel kunt? Bedenk je dan dat dit een momentopname is. Als we er oor kiezen om een uurtje op een terras te zitten bijvoorbeeld, kan dat betekenen dat we daarna uren op de bank of in bed liggen bij te komen. Dat zie jij dan niet.

Als ik een blog plaats of een aantal blogs in een week bijvoorbeeld, zie jij niet hoe lang ik daarover gedaan heb. Ik schrijf vaak in gedeeltes bijvoorbeeld. Elke keer als ik me goed voel een stukje. Dat zie jij ook niet als je het leest (hoop ik). En nee, dat betekent niet dat ik ook kan gaan werken, want dan heb je namelijk te maken met moeten, werken op bepaalde dagen en uren. En dat is nou juist funest voor mensen met hersenletsel.

Dus namens alle mensen met hersenletsel, vraag ik je, probeer niet te oordelen over ons.
Because you just don’t know….